Chapter Title : ഇച്ചേയി [Woodpecker]

മൂത്രമൊഴിക്കണം…!!” വാതിലിനടുത്ത് എത്തിയതും സരസ്വതി പറഞ്ഞു…

“പടച്ചോനെ പണിയായാ… ഇതിനേം കൊണ്ട് എങ്ങനാ ഇനി അങ്ങോട്ട്….!!” ദീപു മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു…

“ഇച്ചേയി വാ…!!”

അവൻ വീണ്ടും പണിപ്പെട്ട് സരസ്വതിയെ നടത്തി ബാത്‌റൂമിന്റെ വാതിൽക്കൽ എത്തിച്ചു…

“ഒറ്റക്ക് പോവുവോ…??”

“മ്മ്മ്.. നീ വരണ്ട… എല്ലാം ഞാൻ…!!” പാതി ബോധത്തിലും സരസ്വതി അവനെ വിലക്കി…

“മ്മ് ഉവ്വ… ഞാൻ… അവിടെ പോയി ഇരിക്കാൻ കെൽപ്പുണ്ടോ…!!”

“നീ പോടാ ചെക്കാ…!!”

സരസ്വതി അവനെ വിട്ട് നടക്കാൻ ആഞ്ഞതും കാലുതെന്നി വീണതും ഒന്നിച്ച്….

“അയ്യോ..!!” ദീപു അവളെ പിടിച്ചു

“ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ ഈ കോലത്തിൽ ഒറ്റക്ക് പറ്റില്ലെന്ന്…!!”

“ന്നാ നീയും വാ…!!”

ദീപുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി… ഒരു പെണ്ണ് മൂത്രമൊഴിക്കാൻ തന്നെ സഹായത്തിന് വിളിക്കുന്നു.. അത് കാണാൻ പറ്റുമോ… അവന്റെ ശരീരം കുളിരുകോരി… ചിന്തകൾ വികാരങ്ങൾക്ക് വഴിമാറി…

“ഇച്ചേയി വാ…!!”

വീണ്ടും തോളിൽ കൈ ഇട്ട് സരസ്വതിയെ അവൻ അകത്തെത്തിച്ചു… അപ്പോഴേക്കും അവന്റെ ദേഹത്ത് ഉരഞ്ഞും തെന്നിമാറിയും അരയിലെ സാരികുത്ത് അഴിഞ്ഞ് തുടങ്ങിയിരുന്നു…

സരസ്വതി അവന്റെ മുന്നിൽ തന്നെ സാരി പൊക്കി ക്ലോസെറ്റിലേക്ക് ഇരുന്നു… പെട്ടന്നാണ് ദീപു അവളുടെ ഷഡ്ഢി കണ്ടത്…

“ഇച്ചേയി… ദേ..!” അവൻ പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവൾ മുള്ളി തുടങ്ങിയിരുന്നു…. പക്ഷെ അവൻ പറഞ്ഞപ്പോ പെട്ടന്ന് ഞെട്ടി മൂത്രം നിന്നുപോയി…

“ന്താടാ…ആളെ പേടിപ്പിക്കുന്നോ…!!” സരസ്വതിയുടെ നാക്ക് കുഴഞ്ഞിരുന്നു..

“അതല്ല ഇച്ചേയി… അത്… ഷഡ്ഢി…!!”

“ഷഡ്ഢിയോ…??”

“ആ ഷഡ്ഢി ഊരിയിട്ടില്ല…!!”

“ഷഡ്ഢി നോക്കി നിക്കുവാ… തിരിഞ്ഞ് നിക്കടാ അങ്ങോട്ട്… “

ദീപു തലതിരിച്ചു… സരസ്വതി അരക്ക് താഴെ തപ്പിനോക്കി… ശെരിയാണ് ഷഡ്ഢി ഊരിയിട്ടില്ല… പക്ഷെ ആ അവസ്ഥയിൽ സാരിയും പൊക്കിപ്പിടിച്ച് ഷഡ്ഢി ഊരാനുള്ള ബാലൻസ് ഒന്നും അവൾക്കില്ലായിരുന്നു… രണ്ട് തവണ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും സരസ്വതി വീഴാൻ പോയി…

“ടാ കുട്ടാ… ഇച്ചേയിയെക്കൊണ്ട് പറ്റണില്ല… നീയൊന്ന് ഊരിത്താ…!!”

ആ ഒറ്റ പറച്ചിലിൽ ദീപുവിന്റെ കെട്ടിറങ്ങിപ്പോയി… അവൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നിന്നു…

“ഇച്ചേയി.. അത്….!!”

“എടാ നിന്നെയൊക്കെ എത്ര തവണ കാലേൽ ഇരുത്തി മുള്ളിച്ചതാടാ ഈ ഇച്ചേയി… എന്നെ ഇപ്പോ ആർക്കും വേണ്ട…!!” സരസ്വതി