Chapter Title : ഇക്കിളിപൂവ് [മോളച്ചൻ]

അയാൾക്കു വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം തോന്നി..
ചെ താനെന്തൊക്കെയാണീ ചിന്തിച്ചത്
അവരു പറയുന്ന കേട്ട് തന്റെ സ്വന്തം മകളെ നോക്കി വേണ്ടാത്ത ഒരോ ചിന്തകൾ..
അയാൾക്കതിൽ വല്ലാത്ത മനസ്താപം തോന്നി..
കഴിഞ്ഞോ മോളെ പോകാം..
പെട്ടന്ന് അയാൾ ബിൽ പേ ചെയ്തു പുറത്തിറങ്ങി.. വീട്ടിലേക് തിരിച്ചു..
വീട്ടിലെത്തുന്നവരെ അയാളുടെ മനസ്സിൽ പിന്നേം അവരുടെ പറഞ്ഞ കമന്റുകളിലെ രംഗങ്ങൾ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. അയാൾക്കു മകളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ തന്നെ വയ്യാതെ യായി..
ഇതെല്ലാം പലയിടങ്ങളിലും രഹസ്യമായും അല്ലാതെയും നടക്കുന്നതല്ലേ അതിൽ ഒരാൾ പറഞ്ഞത് സ്റ്റീഫൻ ഓർത്തു..
ശെരിയാ താനും കേട്ടതാണ് തന്റെ സുഹൃത്ത് ആന്റോ ചില കഥകൾ പറഞ്ഞത്..
അന്ന് അവനും പറഞ്ഞത്അങ്ങിനെയ..
ആ അതിനോക്കെ ഒരു യോഗം വേണം..
എന്നാൽ അന്നൊന്നും തനിക് അതു ചിന്തിക്കാനെ പറ്റില്ലായിരുന്നു.
ആന്റൊക്കാണെങ്കിൽ അവന്റെ മകൾ അന്ന് ബാംഗ്ലൂരിൽ നഴ്സിങിനു പഠിക്കുന്ന സമയം..
അവളാണെൽ കാണാൻ ഒടുക്കത്തെ ലൂക്കും പലപ്പോഴും അവന്റെ വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ താനും ആ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിതിട്ടുണ്ട്..
അവന്റെയുള്ളിൽ അപ്പോൾ അങ്ങിനെയൊരു ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നുണ്ടല്ലേ അന്നങ്ങനെ പറഞ്ഞത്..
ഇനി അവൻ അതു നടത്തിക്കാണുമോ..?
അവളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോ ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞു,
അവന്റെ മകൾ കൊയ്‌സ് കഴിഞ്ഞു ഒരു വർഷത്തോളം വീട്ടിലായിരുന്നു പിന്നീട് വളരെ സാവദാനമാണ് കല്യാണം നടത്തിയത്..
മോൾടെ കല്യാണ കാര്യം പറയുമ്പോയെല്ലാം
സമയമുണ്ടല്ലോ സാവധാനം മതിയെന്നായിരുന്നു അവന്റെ പ്രതികരണം എന്നാൽ അവന്റെ ഭാര്യ തന്നോട് പലപ്പോഴും മകൾക് നല്ലൊരു കാര്യം നോക്കണം എന്നാവിശ്യപെട്ടിട്ടുണ്ട്..
പക്ഷെ അന്റോയാണെങ്കിൽ അതിനോട്ടും താല്പര്യം കാണിച്ചിരുന്നില്ല..
ഇനി ചിലപ്പോൾ..?
സ്റ്റീഫൻ എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചുപോയി..
പപ്പാ.. പപ്പ എന്താലോചിക്കുകയാണ് കുറെ നേരമായല്ലോ അവിടുന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ മിണ്ടാതെയായതാണല്ലോ..
ഏയ് ഒന്നുല്ല മോളെ അയാൾ മുഖത്തൊരു ചിരി വരുത്തികൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
എനിക്കറിയാം പപ്പാ എന്താ ഓർക്കുന്നതെന്ന്..
എന്ത്..
ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലെ പപ്പാ എനിക്ക് പപ്പയുടെ മുന്നിൽ അതൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല വീട്ടിലെത്തിട്ട് ഫോൺ തരാം പപ്പ തന്നെ കണ്ടോ എന്നിട്ട് പപ്പക്ക് മോളോട് ദേഷ്യമോ വെറുപ്പോ തോന്നാതിരുന്നാൾ മതി...
ഓഹോ അതാണോ അത് ഓക്കേ മോളെ പപ്പ