Chapter Title : ഇണക്കുരുവികൾ 4 [വെടി രാജ]

പാവം പെണ്ണു നിന്നെ എത്ര വട്ടം വിളിച്ചു. ഒടുക്കം നിനക്കു വല്ല അസുഖവുമാണോ എന്നു ഭയന്നു എന്നെ വിളിച്ചു
എന്നിടെൻ്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി അമ്മ പറഞ്ഞു
വന്നപ്പോയത്തെ കസർത്തോ എന്തൊക്കെ കാണണം
ഞാൻ: അമ്മ ഒന്നു പോയെ
അമ്മയും നിത്യയും മുറി വിട്ടു പോയപ്പോ ഒരാശ്വാസം തോന്നി ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോ ആയിഷയുടെ പത്തിരുപത് മിസ്സ് കോൾ. ഇപ്പോ തിരിച്ചു വിളിച്ചാ നാറും പിന്നെ വിളിക്കാമെന്നു കരുതി. സമയം നോക്കിയപ്പോ 7.10 എന്താ ഈശ്വരാ എനിക്കു പറ്റിയത് . എൻ്റെ ജീവിത ചിട്ടകൾ എല്ലാം താളം തെറ്റുന്നു. ഞാൻ ബാത്റൂമിൽ കയറി വിസ്തരിച്ചൊന്നു കുളിച്ചു പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോ അമ്മയുണ്ട് മുറിയിൽ . അമ്മ രണ്ടു കയ്യും കാട്ടി എന്നെ വിളിച്ചു ഞാൻ ആ മാറോടണഞ്ഞു. എൻ്റെ മുടിയിൽ ആ സ്നേഹസ്പർഷം പടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.
അമ്മ: അപ്പൂ
ഞാൻ: ഉം
അമ്മ : നിനക്കെന്തേലും എന്നോടു പറയനുണ്ടൊ
ഞാൻ: എന്താ അമ്മാ അങ്ങനെ ചോദിച്ചേ
അമ്മ: ഒന്നുമില്ല ചോദിക്കാൻ തോന്നി
ഞാൻ: അമ്മക്കിപ്പോ എന്താ അറിയെണ്ടേ
അമ്മ: ഞാൻ ചോദിച്ചാ നീ പറയോ
ഞാൻ: അച്ചോടാ ഇതുവരെ എന്തേലും പറയാണ്ടിരുന്നിട്ടുണ്ടോ അമ്മാ
അമ്മ: അതില്ലെടാ.. എന്നാലും
ഞാൻ: ഒരെന്നാലുമില്ല അമ്മ ചോദീര്
അമ്മ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നോടു ചോദിച്ചു
എൻ്റെ മോൻ്റെ മനസ് കീഴടക്കിയ അവളാരാ
ഞാൻ ശരിക്കും ഒന്നമ്പരന്നു പോയി, എന്നാലും അതു ഞാൻ മറച്ചു വെച്ചു. അവൾക്ക് ഇഷ്ടമാണേ അമ്മയോടു പറയാമായിരുന്നു ഉത്തരമില്ലാത്ത ചോദ്യമാണ് അവളിപ്പോ അതു കൊണ്ട് ഇതാരും ഇപ്പോ അറിയണ്ട
ഞാൻ: എൻ്റെ അമ്മേ