Chapter Title : ഇങ്ങനെ വേണം പെണ്ണായാൽ [മമ്മിക്കുട്ടൻ]

ഇനി കെട്ടാൻ വരുന്നത്.. ഒരിക്കൽ കെട്ടിയ നിന്നെ ഒക്കെ ഇനി ആർക്ക് വേണമെടീ.. ഉളുപ്പില്ലാത്തവളേ.. കുടുംബത്തിൽ പിറക്കാത്തവളേ.. കഴപ്പ് മൂത്തു നടക്കുന്ന വെടി അല്ലേടീ നീ.. അന്തസുള്ള ആണുങ്ങളൊന്നും ഇനി നിന്നെ കെട്ടാൻ വരില്ലെടീ.. അത് കൊണ്ട് ഡിവോഴ്സ് ഒന്നും നീ സ്വപ്നം കാണണ്ടെടീ.. ഞാൻ തരാം.. പക്ഷെ നീ നിന്ന് നശിക്കുകയേ ഉള്ളു..'
എന്നൊക്കെ അയാൾ പറഞ്ഞു.
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോഴേക്ക് സാമിന്റെ ക്ഷമ നശിച്ചു. അവൻ എന്റെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു:
"ശല്യപ്പെടുത്താതെ പോടാ നാറീ എന്ന് പറ.. നിനക്ക് പറ്റാത്തത് ഇവിടെ പറ്റുന്നവൻ ഒരുത്തൻ ചെയ്യുവാണെടാ എന്ന് പറ.."
അടിപൊളി..!
എനിക്ക് അത് സൂപ്പർ ആയി തോന്നി. പോരാത്തതിന് അയാളോടുള്ള ദേഷ്യം മുഴുവനും തീർക്കാൻ ഒരു അവസരവും ആവും. വാണത്തിനെ മനസിലാക്കിക്കണം അവനില്ലേൽ എനിക്ക് ഒരു പുല്ലും ഇല്ല എന്നും, എനിക്ക് വേറെ ആണുങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്നും, ഞാൻ നല്ല സുഖമായി ജീവിക്കുകയാണ് എന്നും.
കൊള്ളാം ഏതായാലും..
ഞാൻ ഫോണിലേക്ക് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു അയാളോട്:
"എന്റെ പൊന്നു വാണം മനുഷ്യാ.. വച്ചേച്ച് പോകാൻ നോക്ക്.. ഇവിടെ ദേ നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് പറ്റാത്തത് ആണൊരുത്തൻ ചെയ്യുന്നുണ്ട്.. ശല്യപ്പെടുത്താതെ.. ഞാനൊന്നു സുഖിച്ചു വന്നതായിരുന്നു.."
അയാൾ ഒന്നും മനസിലാകാതെ വീണ്ടും പറഞ്ഞു:
"ഓ പിന്നെ..ആരാടീ അവിടിരിക്കുന്നെ ഒന്ന് കെട്ടിയ നിന്നെയൊക്കെ കൂടെ കൊണ്ടുപോകാൻ.. മര്യാദക്ക് നീ വീട്ടിൽ വന്നോ.. വന്നു അടങ്ങിയൊതുങ്ങി കഴിഞ്ഞോ.. അതാ നല്ലത്.."
"ഇയാൾക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.." ഞാൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
"എന്നാ മനസ്സിലാവാൻ ആണെടീ.. നിന്റെ കാലു പിടിച്ച് ഞാൻ വരില്ലെന്ന് മനസിലായപ്പോ അടുത്ത അടവ്.. എന്റെ അടുത്ത് ചിലവാകില്ല.. നിനക്ക് ഒരു ജീവിതം വേണേൽ ഞാൻ പറയുന്നത് കേട്ട് ഇവിടെ വന്ന് അടങ്ങിയൊതുങ്ങി നിന്നോണം.."
എനിക്ക് ചിരി വന്നു. പാവം, ഇത് പോലെയൊരു ഭൂലോക വാണം.. ഇവനൊക്കെ ഏതു നൂറ്റാണ്ടിലാണോ ജീവിക്കുന്നേ..
"എടോ മണ്ടൻ കെട്ടിയോനേ.. നിന്നെക്കൊണ്ടു സാധിക്കാത്തത് സാധിക്കാൻ ഇവിടെ വേറെ ആണുങ്ങളുണ്ടെടോ.. നല്ല ഒന്നാന്തരം ഒരു ആണ് ദേ എന്നെ അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുവാ.."
അൽപനേരം അപ്പുറത്ത് നിശ്ശബ്ദത.. അയാൾക്ക് മനസ്സിലായോ എന്തോ..
"നിന്റെ സ്വപനം.."