Chapter Title : ഇനി ഉറങ്ങട്ടെ [മാനസി]

തെറ്റുകള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമല്ല. പേപ്പട്ടിയെപ്പോലെ മുരണ്ടുകൊണ്ടയാള്‍ അവളുടെ കഴുത്തിന് കുത്തിപ്പിടിച്ചു. ശ്വാസം കിട്ടാതെ ശരണ്യപുളഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ പുറത്തേക്ക് തള്ളിവന്നു. ഇയാള്‍ തന്നെ കൊല്ലാന്‍ പോകുകയാണെന്ന് ശരണ്യക്ക് ഉറപ്പായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഒരുനിമിഷം കുറെ മുഖങ്ങള്‍ മനസ്‌സിലൂടെ കടന്നുപോയി. തന്റെ മോള്‍ അവളെക്കുറിച്ചോര്‍ത്തപ്പോള്‍ ശരണ്യയുടെ ഉള്ളം തേങ്ങി. അച്ഛനും അമ്മയും ഇല്ലാത്ത അനാഥയായി. അജ്ഞാതന്‍ കഴുത്തിലെ പിടിത്തം അയച്ചതും ശരണ്യ ആശ്വാസത്തോടെ ശ്വാസം കഴിച്ചു. നിന്നെ ഞാന്‍ പെട്ടന്ന് കൊല്ലില്ല. നിന്റെ ആയുസ്‌സ് ബാക്കിയുണ്ടെങ്കില്‍ നീ രക്ഷപ്പെടും. അയാളുടെ നീക്കം പെട്ടന്നായിരുന്നു. പൂര്‍ണനഗ്നയായ ശരണ്യയെ അയാള്‍ കാലുകള്‍ കവച്ചുവച്ച് കസേരയോടു ചേര്‍ത്തു ബന്ധിച്ചു. വായില്‍ തുണി കുത്തിത്തിരുകി. നീ രക്ഷപ്പെട്ടാലും എന്നെക്കുറിച്ച് പറയാന്‍ നിനക്കൊരു കച്ചിത്തുരുമ്പു പോലും കാട്ടില്ല. മറിച്ച് സ്വന്തം ചേച്ചിയുടെ മകളെ തലക്കടിച്ച് കൊന്നതിന് നീ സമാധാനം പറയേണ്ടവരും. അയാളുടെ വാക്കുകള്‍ കേട്ട് ആ അവസ്ഥയിലും ശരണ്യ ഞെട്ടിപ്പോയി! പാര്‍വതി തന്റെ കൈകൊണ്ട് മരിച്ചുവെന്ന് വിശ്വസിക്കാന്‍ അവള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അജ്ഞാതന്‍ ശരണ്യയെ കസേരയോടുകൂടി വലിച്ച് സിറ്റൗട്ടില്‍

കൊണ്ടുപോയിവച്ചു. രാവിലെ ആരെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ടുവരാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചുകൊണ്ട് നേരം വെളുപ്പിച്ചോ. ുഡ്‌നൈറ്റ്. ചിലപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ വീണ്ടും കണ്ടെന്നുവരാം. ബൈ... അയാള്‍ വാതില്‍ തുറന്ന് പുറത്തെ നരച്ച ഇരുട്ടിലേക്കിറങ്ങി. കൈകാലുകളിലെ കെട്ടഴിച്ച് സ്വതന്ത്രയാകാന്‍ സാധിക്കുമോയെന്ന് ശരണ്യയൊരു ശ്രമം നടത്തിനോക്കി. അതു വെറുതെയായതേയുള്ളൂ. പേടിയോടെ ഇരുളിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്ന അവളുടെ ബോധം ഭീതിയുടെ കൂര്‍ത്ത മൂര്‍ത്ത കൊക്കില്‍ കോര്‍ത്തപോലെ ഏതോ നിമിഷം പറന്നുപോയി. പതിവുപോലെ പ്രഭാതത്തില്‍ പത്രവുമായി വി'യന്‍ എത്തി. പ്‌ളസ്ടു വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായ അവന്‍ പത്രവിതരണത്തിനുശേഷമാണ് സ്‌കൂളില്‍ പോകാറ്. മുറ്റത്തെത്തിയ വി'യന് ആദ്യം ഒന്നും