Chapter Title : ഇനി ഉറങ്ങട്ടെ [മാനസി]

കീറി മുറിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്കു തെറിച്ചു വീഴാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ രക്തം മരവിച്ചുപോകുന്ന ശബ്ദം ഉയര്‍ന്നു. അനങ്ങരുത്.... ശബ്ദമുണ്ടാക്കി ആളെക്കൂട്ടാന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ കുത്തിക്കീറിക്കളയും. മുഴക്കമുള്ള ആ പരുക്കന്‍ ശബ്ദം മറ്റേതോ ലോകത്തുനിന്നും വരുന്നതുപോലെ അവള്‍ക്കു തോന്നി.

അലര്‍ച്ച തൊണ്ടക്കുഴിയില്‍ തന്നെ ഞെരിഞ്ഞമര്‍ന്നു. പനി ബാധിച്ചവണ്ണം ശരണ്യയെ വിറയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അവളാകെ വിയര്‍ത്തുകുളിച്ചു. ആ കറുത്തരൂപം അവളുടെ നേരെ കുതിച്ചടുത്തു. മരണത്തില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാന്‍ കുതറിത്തെറിക്കുന്ന ആത്മാവിന്റെ അവസാനത്തെ പിടച്ചില്‍ പോലെ ശരണ്യ കുതറി.... ഒറ്റക്കുതിപ്പിന് ആ സത്വം അവളെ കടന്നുപിടിച്ചു. ബലിഷ്ഠമായ ആ കാടന്‍ കൈകളില്‍ കിടന്നവള്‍ പിടഞ്ഞു. പൊടുന്നനവെ അജ്ഞാതന്‍ കത്തി വലിച്ചൂരി എടുത്തു. മുറിക്കുള്ളിലെ പ്രകാശത്തില്‍ അതിന്റെ വായ്ത്തല തിളങ്ങുന്നത് ഞെട്ടലോടെ ശരണ്യ കണ്ടു. ശരണ്യ സംഭരിച്ചുവച്ച മുഴുവന്‍ ശക്തിയും ചോര്‍ന്നുപോയി. ഒരു പാവയെപ്പോലെ അയാളുടെ ഭ്രാന്തന്‍ പിടിയിലമര്‍ന്ന് നിശ്ചലയായി അവള്‍ നിന്നു. രാത്രിയില്‍ അതിക്രമിച്ചു കടന്നുവന്ന് തന്നെ ആക്രമിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന അജ്ഞാതന്റെ മുഖമൊന്നു കാണാന്‍ പോലും കഴിയുന്നതിനു മുന്‍പ് അവളുടെ കണ്ണുകളും വായും മൂടപ്പെട്ടു. കൈകള്‍ പിന്നിലേക്ക് വച്ച് ബന്ധിച്ച് കിടക്കയിലേക്കു വലിച്ചെറിഞ്ഞു. അയാള്‍ തന്നെ ബലാത്‌സംം ചെയ്യാനുള്ള ഭാവമാണെന്ന് ശരണ്യയ്ക്കു മനസ്‌സിലായി. അവള്‍ ചാടി എണീക്കാന്‍ ഒരു ശ്രമം നടത്തി നോക്കി. പക്ഷേ, അവള്‍ കിടക്കയില്‍ നിന്നും താഴേക്കു മറിഞ്ഞുവീണു. ഭീകരന്‍ പന്നി മൂക്രയിടുന്നതു പോലെ ഒരു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. പിന്നെ അവളെ വലിച്ചുയര്‍ത്തി ബെഡ്ഡിലേക്കിട്ട് കവിളില്‍ ആഞ്ഞടിച്ചു. അടങ്ങിക്കിടക്കെടീ..... അയാളൊരു ഹിംസ മൃത്തെപ്പോലെ മുരണ്ടു. ശരണ്യയുടെ തലക്കുള്ളില്‍ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ മിന്നി. പാര്‍വതി ഒന്നു വന്നിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ ഭീകരനില്‍ നിന്നും തനിക്കു രക്ഷപ്പെടാമായിരുന്നുവെന്ന് അവള്‍ വെറുതെ