Chapter Title : ഇന്റര്നെറ്റ് തന്ന സുന്ദരി [പമ്മന് ജൂനിയര്]
കൊടുക്കുന്പോഴാണ് ഞാന് അതിനു മറു പടി പറഞ്ഞത്
ഇല്ല എന്നെ നോക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോള് സംശയം തോന്നിയതാണ്.
ഞങ്ങള് കാന്റീനു പുറത്തുള്ള മാംഗോസ്റ്റീന് മരത്തണലില് ഒരല്പം നിന്നു. ഞാന് നിന്നപ്പോള് അവളും നിന്നു പോയതാണ്.
സത്യം പറയൂ രാഖി. മനുഷ്യര്ടെ മനസ്സ് വായിക്കാന് പഠിച്ചിട്ടുണ്ടോ? എന്റെ മനസ്സിലുള്ളതൊക്കെ എങ്ങനെ അറിയുന്നു? ഞാന് തെല്ലു കൗതുകത്തോടെ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും നടക്കാനാരംഭിച്ചു
അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല. സംസാരിക്കാതിരുന്നാല് പിന്നെ ഭാവങ്ങള് വച്ച് ഊഹിക്കുകയല്ലേ നിവൃത്തിയുള്ളൂ..
ശരിയാണ്. ഞാന് വെറും ബോറനാണ്. ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്ണിനെ മുന്നില് കിട്ടിയിട്ട് വെറുതെ നോക്കിയിരുന്ന് മസാല ദോശ തിന്നോണ്ടിരിക്കുന്ന മണ്ടന്,.. ഇപ്പോള് ഞങ്ങള് രണ്ടും പേരും ചിരിച്ചു. അവള് ചിരി കൈതണ്ട കൊണ്ടു മറക്കാനും ശ്രമിച്ചു.
നടന്ന് എന്റെ കാറിലെത്തി. ഞാ കാറിന്റെ ഡോര് തുറന്ന് അവളോട് കയറാന് പറഞ്ഞു. അവള് പുരികം ഉയര്ത്തി ഗംഭീരം എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. കാറിനെയാണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്.
കാര് സ്റ്റാര്ട്ടാക്കി, എയര് കണ്ടീഷണറിന്റെ കാറ്റ് അവളുടെ മുടികളില് വീണ്ടും കുസൃതികാട്ടിത്തുടങ്ങി.
ഈ മുടി ഇങ്ങനെ കെട്ടതെയിടുന്നത് നല്ല രസമുണ്ട്. രാഖിക്ക് ചേരുന്നുണ്ട്.
മുടി ഉണങ്ങിയില്ല. അതോണ്ടാ കെട്ടാത്തത്.
വേണ്ട, കെട്ടണ്ട ഇങ്ങനെയിരുന്നോട്ടെ.
തണുപ്പ് പെട്ടന്ന് വ്യാപിച്ചു. പുറത്ത് മഴക്കാരുണ്ടായിരുന്നതു കൊണ്ടായിരിക്കണം. കാര് അഴിഞ്ഞില്ലത്തെ പഴയ കെട്ടിടങ്ങള്ക്കിടയിലൂടെ ഞാന് താമസിച്ചിരുന്ന റാവീസ് ഹോട്ടലിനു സമീപത്ത് എത്തി.
ഇവിടെയാണ് ഞാന് ഇന്നലെ രാഖിയെ വിളിച്ചത്. ഞാന് ഹോട്ടലിലിനു മുന്നില് നിര്ത്തിയതിനു ഒരുദ്ദേശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. രാഖി എങ്ങനെയുള്ള ആളാണെന്ന് അളക്കുകയായിരുന്നു അത്. അവള് പക്ഷെ ആ പരീക്ഷണത്തില് വിജയിച്ചു.
ഇത് പുതിയതല്ലേ. ഇതിനു മുന്പ് ഇവിടം പാടമായിരുന്നു... അവള് മറ്റൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഞാന് വണ്ടിയെടുത്തു. പിന്നെ കുറേ ദൂരം ഞാന് വണ്ടിയോടിച്ചു, ഇടക്ക് ചാറ്റല് മഴ. ഞാന് ബോറനാണെന്ന് നേരത്തേ പറഞ്ഞുവല്ലോ. മസാല ദോശ തിന്നുന്ന ലാഘവത്തോടെയാണ് ഞാന് വണ്ടിയോടിച്ചതും അവളോട് സംസാരിക്കുകയ് എന്നതായിരുന്നു കഠിനം. എനിക്ക് ലാഘവമായിത്തോന്നുന്ന മറ്റൊരു കാര്യമുണ്ടായിരുന്നു. ഷോപ്പിങ്ങ് ആയിരുന്നു അത്...
കാര് പന്തീരം കാവും ഇരിങ്ങല്ലൂരും താണ്ടി കോഴിക്കോട് ടൗണിലെത്തി. മാവൂര് റോഡിലെ ഫോക്കസ് മാളില് കയറ്റി.
രാഖി എന്റെ ഉദ്ദേശ്യം
💬 Comments
View all comments