Chapter Title : ഇറച്ചിപ്പീസ് [കൊമ്പൻ]

വെച്ചാൽ മതി നീര് പോകും”

“ശെരി വേലപ്പാ…നീ പോയി വാ. വാതിൽ പുറത്തു നിന്നും അടച്ചോ...”

വേലപ്പൻ കുളത്തിലേക്ക് നടന്നതും ബെഡിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നുകൊണ്ട് അമല കണ്ണടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. വേലപ്പന്റെ കരിങ്കുണ്ണ അവളുടെ മനസിലേക്ക് വന്നതും അമലയിലെ പതിവൃത ഉണർന്നു. ഛീ വൃത്തികെട്ട മനുഷ്യൻ! നാണമില്ലാത്തവൻ, തന്നെ ഒളിഞ്ഞും പാത്തും പലപ്രാവശ്യംനോക്കുന്നത് താൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. തന്റെ ഇരട്ടി പ്രായമുണ്ട്! അയാളുടെ കൈകളുടെ ബലം ഇതാണെങ്കിൽ
അരക്കെട്ടിന്റെ ഊക്ക് എങ്ങനെ ആയിരിക്കും. ഒര്കുമ്പോ പൂറു നനയുന്നുണ്ട്….. നശിച്ച പൂറു….. അതിനു കുണ്ണ കിട്ടിയാൽ മതിയെന്ന അവസ്‌ഥയാണ്. ആരുടേയെന്ന് ഒരു നോട്ടവുമില്ല.
അയാളുടെ ഭാര്യയും മരിച്ചുപോയതു കൊണ്ടാകണം എന്നാണ് മീനു പറഞ്ഞത്. ശെരിയാണ്. അയാൾക്കും തന്നോട് മോഹം തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകാം, പക്ഷെ അയാൾക്ക് തന്നെ പണ്ണാൻ കൊടുക്കണോ? അതോ ബലം പിടിച്ചു നിൽക്കണോ?
പൂറു ചുരത്തി പാന്റി നനയുന്ന സുഖത്തിൽ അമല ചുണ്ടു മലർത്തി കടിച്ചുകൊണ്ടോർത്തു. ശോ ….എന്താണ് ആ കുണ്ണയുടെ മുഴപ്പ്!! തന്റെ ഭർത്താവിന് ഇതിന്റെ പകുതിയുണ്ടായിരുന്നോ?! ഉണ്ടാകില്ല!!! ഇതെങ്ങാനും തന്റെ പൂറിൽ കയറിയാൽ താൻ ചത്തുപോകും. നാണം അമലയെ കീഴടക്കുമ്പോൾ അവൾ വേലപ്പൻ കിടക്കുന്ന തലയിണയെ കടിച്ചതും അയാളുടെ വിയർപ്പിന്റെ രുചി അവളെ ഉന്മത്തയാക്കി. ആ തടിയൻ കുണ്ണയെ മുട്ട് കുത്തിയിരുന്ന് വലിച്ചൂമ്പുന്നത് മനസിലേക്ക് വന്നതും അമലയുടെ പൂറു കാമത്താൽ കടിച്ചു.
അവൾ അരക്കെട്ടിനെ അയാളുടെ ബെഡിലേക്ക് അമർത്തിയുരച്ചു. നാശം മുഴുവനും നനഞ്ഞു. ഇനിയെന്തായാലും ഇതിടാനും പറ്റില്ല!!!

കന്തു തുടിച്ചുകൊണ്ട്‌ കൊഴുത്ത വെള്ളം വെളിയിലേക്ക് ചുരത്താൻ തുടങ്ങി. കടിഞ്ഞാൺ പൊട്ടിയ കഴപ്പി കുതിരയെപ്പോലെ അമല കമിഴ്ന്നു കിടന്നുകൊണ്ട് അവളുടെ