Chapter Title : ഇറച്ചിപ്പീസ് [കൊമ്പൻ]

ചൂട്ടും കത്തിച്ചു നടന്നുവരുന്ന വേലപ്പനെ കണ്ടു നാട്ടാർക്ക് അറിയില്ലലോ അയാളെയും കാത്തു വെടിച്ചി ഒരെണ്ണം നാഗവല്ലിയെപോലെ മുറിയിൽ നടക്കുന്നുണ്ടെന്ന്!
സത്യത്തിൽ അയാളുമതു മറന്നിരുന്നു. വേലപ്പന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഇടയ്ക്കിടെ മുകൾ നിലയിൽ തന്റെ ബെഡ്‌റൂംലെ ജനൽ തുറന്നുകൊണ്ട് അമല നോക്കി.

“തായോളി ഏതു പൂറ്റിൽ പോയി കിടക്കുയാണോ ആവൊ !!” കഴപ്പ് മൂത്തുകൊണ്ട് അമല സ്വയം പല്ലിറുമ്മി.
അയാളുടെ പുട്ടു കുറ്റി പോലുള്ള കുണ്ണയെ മാത്രം ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് കിടക്കുമ്പോ അവളിലെ വെടിച്ചി വീണ്ടുമുണർന്നു. പെട്ടന്നു ഔട്ട് ഹൗസിലെ ലൈറ്റ് കണ്ടപ്പോൾ, അമലയുടെ മുഖവും പ്രകാശ പൂരിതമായി. അവൾ വേഗം തന്നെ മുടി വാരിക്കെട്ടി സ്റ്റെപ്പിറങ്ങി നേരെ ഔട്ടോസിൽ അയാളെ ചെന്ന് നോക്കാൻ നേരം, കൂർക്കം വലിച്ചു കിടന്നുറങ്ങുന്നതാണ് കണ്ടത്.

“വേലപ്പാ …..”

“കുഞ്ഞേ …..” വേലപ്പൻ മയക്കത്തിൽ നിന്നും കണ്ണ് തുറന്നതും കാമയക്ഷിയെപോലെ അമല കണ്ണിൽ കരി മഷി എഴുതി മുടിയും കെട്ടി ഗ്ലാസ് പതിപ്പിച്ച ജനാലയുടെ അരികിൽ നില്കുന്നു. അവളുടെ കണ്ണിൽ തന്നെ അവൾക്കെന്താണ് വേണ്ടതെന്നു വ്യക്തമായിരുന്നു. അവളുടെ മലർന്ന ചുണ്ടിന്റെ ഇനിപ്പും കാമതീ നോട്ടവും അടിച്ച ചാരായത്തിന്റെ കെട്ടറക്കിച്ചു. വേലപ്പൻ അമലയെ ഊക്കാൻ ബെഡിൽ നിന്നും എണീറ്റ് വാതിൽ തുറന്നു പുറത്തേക്ക് വന്നതും. അമല വേലപ്പന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് എടുത്തു ചാടി. അയാളുടെ ചുണ്ടുകളെ ആർത്തിയോടെ കടിച്ചു തിന്നുമ്പോ വേലപ്പന് മനസിലായി, ഇവളുടെ കടി തീർക്കാൻ മാത്രമാണ് താനിനി ജീവിക്കേണ്ടതെന്നു. അവളയെയും എടുത്തു തന്നെ വിശ്വസിച്ചു ഏല്പിച്ച ബംഗ്ലാവിലേക്ക് വേലപ്പൻ നടന്നു. അമലയുടെ ബെഡ്‌റൂം വാതിൽ അയാൾ ഒരുകൈകൊണ്ടു അടച്ച ശേഷം, അവളെ എടുത്തു ബെഡിലേക്കിട്ടു. പുലരുവോളം