Chapter Title : ഇരട്ട പെണ്ണുങ്ങളുടെ ഇളയച്ഛൻ [Deepak]

വിമൽ :ചേട്ടത്തി, ഇവരെ രണ്ടുപേരെയും അങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് ചെല്ലാനാണ് അച്ഛനും അമ്മയും പറഞ്ഞു വിട്ടിരിക്കുന്നത്. ഇനിയിപ്പോൾ എന്താണ് നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത്. ചേട്ടത്തി : അത് ഇനി നടക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. അവർ രണ്ടുപേരും അച്ഛനോടൊപ്പം എവിടെങ്കിലും പോയി കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ വളരെ വൈകിയ തിരികെ വരികയുള്ളൂ. ലതയോട് ഒപ്പം പോയാലും അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ലീനയോടൊപ്പം പോയാലും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്, തൽക്കാലം ലതയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോവുക. രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ അവളെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് വിടുക. അതുവരെ അവൾ അവിടെ നിൽക്കട്ടെ. എന്നിട്ട് ഇവളെ തിരിച്ചാക്കീട്ടു അവളെ കൊണ്ടുപോവുക. അല്ലാതെ മറ്റു വഴികൾ ഒന്നുമില്ല. ഇവറ്റകളെ രണ്ടിനെയും കൂടെ ഒരുമിച്ച് അങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുചെന്നാൽ അവിടെല്ലാം അടിച്ച്തകർക്കും. അതിനേക്കാൾ നല്ലത് ഓരോരുത്തരെ കൊണ്ടുപോയാൽ മതി.

വിമലിന്റ പഴയകാല ഓർമ്മകളും സുഖങ്ങളും ഒക്കെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തി.
അതെങ്ങനെ മനസ്സിൽ കിടന്നു കുളിര് കൊണ്ടു. അവളെ എത്രയും പെട്ടെന്ന് വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം നേരം സന്ധ്യ ആവാറായി. മഴ പെയ്യാനുള്ള സാധ്യതയുമുണ്ട്.
ചേട്ടത്തി പറഞ്ഞതിനോട് വിമൽ യോജിച്ചു. അതുതന്നെയാണ് നല്ലത്. കാരണം ഓരോരുത്തരെ കൊണ്ടുപോയി കഴിഞ്ഞാൽ ഓരോരുത്തരെ അനുഭവിക്കാം. അതിന്റെ സുഖം ഒന്ന് വേറെയാണ്.
വിമൽ : എന്നാൽ ചേട്ടത്തി നേരം ഇരുട്ടുന്നതിന് മുമ്പ് ഞങ്ങൾ പോകട്ടെ. മഴ പെയ്യാനും സാധ്യതയുണ്ട്.
വിമൽ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. ലത മുൻ സീറ്റിൽ തന്നെ കയറിയിരുന്നു.
30 കിലോമീറ്റർ ദൂരം കാറോടിക്കണം. നേരം സന്ധ്യയായിരുന്നു. ഒപ്പം ചെറിയ ചാറ്റമഴയും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വിമൽ കാറു വളരെ സ്പീഡ് കുറച്ചായിരുന്നു ഓടിച്ചിരുന്നത്. അങ്ങനെ കുറെ നീങ്ങിയപ്പോൾ ലത