Chapter Title : ഇരട്ടിമധുരം [Nemo]

അവന്റെ ശ്രദ്ധയെ തിരിച്ചു വിളിച്ചു. "എത്ര കാലത്തേക്കാ നമ്മളിതുപോലെ വികാരം പിടിച്ചുവച്ച് ജീവിക്ക്യ.. നീ പറയ്.. അന്ന് ആമസോണിൽ ബോഡി മസാജർ എന്ന് പറഞ്ഞു വാങ്ങിയ വൈബ്രേറ്റർ കൊണ്ടൊന്നും ഇത് തീരുമെന്ന് തോന്നില്ല മോളെ" "നല്ലൊരു കുണ്ണ കയറ്റിയില്ലെങ്കിൽ എനിക്കും ഭ്രാന്ത് പിടിക്കും. അടുത്ത ആറു കൊല്ലത്തിൽ നമ്മളെ കെട്ടിച്ച് വിടാൻ ഇവർക്ക് പ്ലാനും ഇല്ല. ജോലി കിട്ടീട്ട് മതീന്നല്ലേ അമ്മേടെ നയം. അപ്പഴേക്കും ഞാൻ കടിമൂത്തു ചാവും" "ചീത്തപ്പേര് കേൾപ്പിക്കാതെ നടക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ?" "കോളേജിലെ പുംഗവന്മാരെയാണോ ഉദ്ദേശിച്ചെ? അപ്പൊ നിനക്കും വട്ടായല്ലേ!!" "അയ്യേ.. അതുങ്ങളെ ആർക്കു വേണം" "ശരിയാ, ഒന്നിനേം ഒരു വകക്ക് കൊള്ളില്ല.. ആ അനന്തു മണപ്പിച്ചു നടക്കുന്നുണ്ട്.. മടിയിൽ കിടക്കാൻ കൊതിയാണെന്നും പറഞ്ഞ്.. അവനെങ്ങാനും ഉദ്‌ഘാടനം കഴിച്ചാ നാടുമുഴുവൻ നാറും.. " "അവനെ വിട്ടുപിടിച്ച മതി.. പയ്യനാ.. കാര്യം നടക്കില്ലെന്നു കണ്ട മാറിപ്പൊയ്ക്കോളും.. അതല്ലല്ലോ ഇപ്പഴത്തെ വിഷയം" "അത് ശരിയാ.. ഇതുവരെയുള്ള ശ്രമങ്ങളൊക്കെ ചീറ്റിയ സ്ഥിതിക്ക് നമ്മൾക്ക് ആ പഴയ പ്ലാൻ ബി തന്നെ പിടിച്ചാലോ?" "ആര്? നമ്മടെ കുട്ടേട്ടനോ? അത് പണ്ട് നമ്മൾ തലകുത്തി നിന്നിട്ട് നടപടിയാകാത്ത ആളല്ലേ?" ഇത്രയും നേരം നിലാവത്തിറങ്ങിയ കോഴി കണക്കെ പുറത്ത് നിന്ന നിഖിലിന്റെ ഉമിനീർ തൊണ്ടയിൽ ഉടക്കി : "എന്റെ പരദൈവങ്ങളെ എന്നെപ്പറ്റിയാണല്ലോ??!!! പിള്ളേരുടെ പരിപാടി കൊള്ളാല്ലോ.. ഇവരെപ്പഴാ അതിനു എന്നെ വല വീശിയെ?” ''ട്യൂഷന് വന്നപ്പോ എങ്ങനെയൊക്കെ ഇരുന്നു കൊടുത്തതാ നമ്മൾ.. അങ്ങേരു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ലല്ലോ..'' "കുനിഞ്ഞിരുന്നു ചാലു കാണിച്ചതും പാവാട ഇട്ട കാല് വിടർത്തി വച്ചതും നോക്കീട്ടു പോലും ഇല്ല.. എന്നിട്ടല്ലേ ഇപ്പൊ!" നിഖിലിന്റെ കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറി. " ദൈവമെ, ഇതൊക്കെ എപ്പോ? ഞാനിതൊക്കെ എങ്ങനെ കാണാതെ പോയി? ഇതിനു മാത്രം ഡീസന്റ് ആണോ ഞാൻ?" താലി കെട്ടുന്നവൾക്കേ എല്ലാം കൊടുക്കൂ എന്ന് കൂട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് മൊറാലിറ്റി പ്രഭാഷണം നടത്തിയ നിമിഷങ്ങളെ അവൻ പഴിച്ചു.. "ഞാനിപ്പോ മാറിയിരിക്കുന്നു. പ്രായം കൂടിയപ്പോ ഉള്ള ബോധവും പോയി ഇപ്പൊ തലയിൽ കാമം മാത്രം.. പ്രായത്തിനും പക്വതക്കും ഇതിലൊരു പങ്കുമില്ലെന്നവന് ബോധ്യം വന്നിരിക്കുന്നു.. ഇത്രക്ക്