Chapter Title : ഇരുട്ടും നിലാവും 2 [നളൻ]

ഇരിക്ക് ഞാൻ ചായ ഇടാം." നിരാശ എന്നെ വല്ലാതെ തളർത്തി. "വേണ്ട അമ്മെ.ഞാൻ ഇറങ്ങുവാ.വീട്ടിൽ വേഗം എത്തണം." എന്നും പറഞ്ഞു ഞാൻ സങ്കടത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. ആകെ വിഷമം ആയി.കാണണം എന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചിട്ടു കാണാനും പറ്റിയില്ല. വീട്ടിൽ എത്തി കുളിച്ചു ഞാൻ അമ്പലത്തിലേക് പോയി.എല്ലാ ദിവസവും മുടങ്ങാതെ അമ്പലത്തിൽ പോയി കൊണ്ടിരുന്ന ആളായിരുന്നു ഞാൻ.പക്ഷെ ഇപ്പൊ ഒരാഴച്ചയിൽ ഏറെ ആയി പോയിട്ട്.ഒന്നെങ്കിലും രാവിലെ അല്ലെങ്കിൽ സന്ധ്യയ്ക് .കൂടുതലും സന്ധ്യയ്ക്കാണ് പോകാറുള്ളത്.തിരിച്ചു വീട്ടിൽ എത്തി.പുള്ളിയെ കാണാൻ പറ്റാത്ത വിഷമത്തിൽ ഞാൻ നേരത്തെ തന്നെ കിടന്നു. എപ്പോളാണ് ഉറങ്ങി പോയത് എന്ന് പോലും ഓർമ്മ ഇല്ല. എന്തായാലും രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസത്തേക്ക് പ്രതീക്ഷ ഒന്നും വേണ്ട എന്ന് വിചാരിച്ച ഞാൻ എല്ലാം മറന്നു എന്റെ പതിവ് കാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകി.

ക്ലാസ്സിലെ ഒരു കൂട്ടുകാരനു മൊബൈൽ ഉണ്ട്.സച്ചിൻ.നല്ല കാശ് ഉള്ള വീട്ടിലെ ചെക്കൻ ആണ് അവൻ.ഇടക്കിടെ അവൻ മൊബൈൽ ക്ലാസ്സിൽ കൊണ്ടുവരാറൂം ഉണ്ട്.അവൻ എപ്പോളും 'ഫേസ്ബുക് ' നെ കുറിച്ച് പറയുമായിരുന്നു.ആരുടെ പേര് അടിച്ചാലും നമുക്ക് അവരെ കണ്ടുപിടിക്കാം എന്നൊക്കെ അവൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ ഞാൻ അവനോടു മനുവേട്ടനെ ഒന്ന് കാണിച്ചു തരുമോ എന്ന് ചോദിച്ചു.അവൻ പുള്ളിയുടെ അച്ഛൻറെ പേര് ചോദിച്ചു.ഞാൻ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. അവൻ 'Manu Mohanan' എന്ന് ടൈപ്പ് ചെയ്തു. കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഞെട്ടി.അതെ പേരുള്ള കുറെ ആളുകൾ. അതിൽ മനുവേട്ടൻ ഏതാണെന്ന് മനസിലാകാതെ ഞാൻ വീണ്ടും നിരാശൻ ആയി. മതിയായി .ഞാൻ ഇനി അന്വേഷിക്കില്ല എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു മുന്നോട്ട് പോയി.ഇതിനു മുമ്പ് എങ്ങനെ ആയിരുന്നുവോ അങ്ങനെ.മനുവേട്ടനും വേണ്ട ഒരു കുന്തോം വേണ്ട.കാണാൻ പറ്റാത്തതിൽ ദേഷ്യവും നിരാശയും എന്നെ അങ്ങനെ ചിന്തിപ്പിച്ചു.വീട്ടിൽ ഇടക്കിടെ അയാളെ കുറിച്ച് പറയുന്നത് കേൾക്കാറുണ്ട്.അത്താഴത്തിന് ഇരുന്നപ്പോ ഞാൻ അച്ഛനോട് ചുമ്മാ ഒന്ന് ചോദിച്ചു. "അച്ഛാ ,അന്ന് എന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ച ആ ചേട്ടൻ ഇല്ലേ..മനു.അച്ഛന് ആ ചേട്ടനെ അറിയോ?? എനിക്ക് അയാളെ കണ്ട് ഓർമ്മ പോലും ഇല്ല." "അവനെ നിനക്ക് അറിയില്ലേ? നിന്റെ ചേട്ടന്റെ കൂടെ സാന്റാ ക്രൂസിൽ എട്ടു വരെ പഠിച്ചത്.പിന്നെ അവൻ