Chapter Title : ഇരുട്ടും നിലാവും 3 [നളൻ]

തോന്നിയത്.മനസ്സിൽ ഇടിമിന്നൽ ഏറ്റ ഒരു പ്രതീതി. കണ്ണുനീർ അണപൊട്ടി ഒഴുകുമെന്ന വിധം എന്റെ മനസ്സു വേദനിച്ചു. ശ്വാസംമുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി.കണ്ണുകൾ കലങ്ങി മങ്ങി തുടങ്ങി.കണ്ണുകൾ തുടച്ചു ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു..പുറകിൽ നിന്നും ആരോ എന്നെ വിളിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നിയിരുന്നു.പക്ഷെ അത് ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറ്റാത്ത വിധം ഞാൻ തളർന്നിരുന്നു.. മനസ്സിൽ ഒരു വലിയ കല്ല് കയറ്റി വച്ച്  നടക്കുന്നത് പോലെയാണ് ഞാൻ വീട്ടിൽ എത്തിയത്.ആരോടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാൻ എന്റെ മുറിയിലേക്കു കയറി. തലയിണ കടിച്ചു പിടിച്ചു ഞാൻ കുറെ കരഞ്ഞു.. കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി എപ്പോളാണ് ഉറങ്ങിയതെന്നു എനിക്ക് ഒട്ടും ഓർമ്മയില്ല... എന്റെ കണ്ണുനീർ കാണാൻ അന്ന് കൂട്ടുണ്ടായത് എന്റെ തലയിണ മാത്രമായിരുന്നു........ നിരസ്‌സിക്കപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ പ്രണയം നൽകിയത് മനസ്സിന് മായാത്ത ഒരു മുറിവ് ആയിരുന്നു.മനുവേട്ടനെ കുറിച്ച് ഞാൻ കണ്ടു കൂട്ടിയ സ്വപ്നങ്ങൾ ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് ഇല്ലാതായല്ലോ എന്നോർത്ത് ഞാൻ കുറെ വിഷമിച്ചു.ഒന്നിലും ഒരു ശ്രദ്ധ ഇല്ലാതായി.പഠനത്തിലും ഭക്ഷണത്തിലും ഒന്നിലും.വീട്ടുകാരും നന്ദുവും അപ്പുവും കിരണുമൊക്കെ മാറി മാറി ചോദിച്ചു എന്താ എനിക്ക് പറ്റിയതെന്ന്. എല്ലാവരിൽ നിന്നും ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറി നടക്കുവാൻ തുടങ്ങി.ഒരു തരം ഒളിച്ചോട്ടം.അനാവശ്യമായ ഒളിച്ചോട്ടം.സ്കൂളും വീടുമായി ഞാൻ എന്റെ ദിവസം തള്ളി നീക്കി..അമ്പലത്തിൽ പോലും പോകാതെ ആയി. ക്രിസ്തുമസ് പരീക്ഷ ഞാൻ ഉഴപ്പിയാണ് എഴുതിയതു.കഷ്ടിച്ച് ജയിച്ചാൽ ആകും.ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാണ് ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഉഴപ്പുന്നത്.എല്ലാവരും എന്റെ മാറ്റങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു തുടങ്ങി.ക്ലാസ്സിലെ ഗ്യാങ്ങ് എന്നെ ഉപദേശിക്കുന്നതിനപ്പുറം എന്നെ വഴക്കു പറയാൻ വരെ തുടങ്ങി.എന്നെ എനിക്ക് സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റാഞ്ഞ കുറച്ചു നാളുകൾ. പ്രേമം നിരസിച്ചതിലും വലുതായിട്ടു എനിക്ക് തോന്നിയത് എന്റെ അഭിമാനം നഷ്ടമായല്ലോ എന്നോർത്തായിരുന്നു.ഞാൻ ഒരു സ്വവർഗാനുരാഗിയായ ഒരുത്താനാണെന് നാട്ടിലെ ഒരാൾ മനസിലാക്കിയല്ലോ എന്ന ഒരു അഭിമാനക്ഷതം.എല്ലാം എന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടി.

പരീക്ഷ ദിവസങ്ങൾ എങ്ങനെയാ കഴിഞ്ഞതെന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോളും നിശ്ചയം ഇല്ല. ആ നാളുകളിൽ ഞാൻ മനുവേട്ടനെ കണ്ടതായി ഓർക്കുന്നില്ല.അയാൾ നാട്ടിൽ ഉണ്ടോ എന്ന് പോലും ഞാൻ അന്വേഷിക്കാൻ നിന്നില്ല.എങ്കിലും  മനസ്സിൽ മനുവേട്ടനെ മാത്രം ഞാൻ പൂഴ്ത്തി വച്ചു ,സ്നേഹത്തോടെ.പത്താം ക്ലാസ് ആയതു കൊണ്ട് പരീക്ഷയും ഫല