Chapter Title : ഇരുട്ടടി [ആനീ]

വെച്ചിരുന്ന പൂറിതളുകൾ ആ തുടയിൽ ഉരഞ്ഞു വിങ്ങിക്കൊണ്ട് കാൽ ഉയർത്തുന്നതനുസരിച്ചു താഴേക്ക് ചാടി..

അത് രാജശേഖരന് നല്ലൊരു കണിയായിരുന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ആ പാതി ഇരുട്ടിലും തിളങ്ങി.

നിളയുടെ വാ പൊളിഞ്ഞു പോയി.. 'ഈശ്വരാ.. മേലെ നിന്നും കൈ കൊണ്ട് മറച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല.. താഴെക്കൂടിയാണ് ഞാൻ പൂറ് മറയ്ക്കേണ്ടിയിരുന്നത്.. എന്തൊരു മണ്ടത്തരമാ ഈശ്വരാ ഞാൻ കാണിച്ചെ!..'

പെട്ടെന്നു തന്നെ മുകളിൽ നിന്നും പൂറ് മറച്ച കൈകൾ എടുത്തുകൊണ്ട് വേഗം തുടകൾക്ക് അടിയിൽക്കൂടെ ഇട്ടുകൊണ്ട് താഴെയുള്ള പൂർ ഭാഗം നിള മറച്ചു. പിന്നെ ഇളിഭ്യയായി രാജശേഖരന്റെ മുഖത്തേയ്ക്കൊന്നവൾ നോക്കി. അയാൾ നിളയെ നോക്കി ഒരു വളിച്ച ചിരിയും പാസാക്കി. നിള അത് കണ്ടതും കൂടുതൽ ചമ്മലോടെ മുഖം മാറ്റി..

ഇതേസമയം രാജശേഖരൻ ഒരു കൈ കൊണ്ട് മുള്ള് കൊണ്ട അവളുടെ കാൽവിരളിൽ പയ്യെ മുള്ളെടുക്കും പോലെ മാന്തി. എന്നിട്ട് പറ്റുന്നില്ല എന്ന രീതിയിൽ നിളയെ നോക്കി.

"മോളെ, അച്ഛന്റെ കയ്യിൽ നഖം ഇല്ലാത്ത കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് കിട്ടുന്നില്ല.."

"എങ്കിൽ പിന്നെ എടുക്കണ്ട അച്ഛാ, നാളെ മതി."

"അയ്യോ, പഴുക്കും കൊച്ചേ! ഹ്മ്ം, ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം, അച്ഛനത് കടിച്ച് എടുക്കാൻ പറ്റുമോന്ന് നോക്കട്ടെ.."

"കാ..ക്..കടിച്ചോ??.."

നിള അന്തം വിട്ടു.

"ആന്നേ.. അച്ഛൻ വേഗമെടുത്തു തരാം മോളേ!"

"അ..അച്ഛാ.. വേണ്ട.."

"എന്റെ മോളെ, ഒരു സെക്കൻഡ്.. അച്ഛനൊന്ന് പറ്റുമോന്ന് നോക്കട്ടെ.."

"ങ്ം.."

രാജശേഖരന് സന്തോഷമായി. അയാൾ നിളയുടെ കാൽപാദത്തിന് അടിയിലായി പിടിച്ചിട്ട് അവളുടെ തുടുത്ത തള്ളവിരലിന്റെ അടിയിലൊന്ന് നക്കി.

"ശേ!.."

"മ്മ്, എന്താ മോളെ?"

"അ..അച്ഛാ, അവിടെ മുള്ളൊന്നും ഇല്ലല്ലോ?!"