Chapter Title : ഇരുട്ടടി [ആനീ]

"ഹ്.."

'കിളവന്റെ കയ്യിൽ സകലമാന വിളവും ഉണ്ടല്ലോ! സൂക്ഷിക്കണം..' നിള ഒരു സ്റ്റെപ്പ് പുറകിലേക്ക് മാറി.

"അല്ല മോളേ, വന്ന കാര്യം ചെയ്യണ്ടേ?"

"എ..എന്ത്?"

"എണ്ണയ്ക്കല്ലേ മോള് വന്നേ.. എടുക്കണ്ടേ?"

'അതെങ്ങനെ അച്ഛന് മനസ്സിലായി??' നിള അന്തം വിട്ടു.

"വെളിച്ചെണ്ണ തപ്പണ്ടേന്ന്.."

രാജശേഖരൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

എന്നാൽ അന്തംവിട്ടു നിൽക്കുന്ന അവളെ കണ്ടതും അയാൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.

"അച്ഛന് മനസ്സിലായി. എവിടെയാ മോളെ ഉരഞ്ഞു പൊട്ടിയെ, അച്ഛൻ നോക്കണോ?.."

"വേ..വേണ്ട! ഞാൻ.. ഞാനെടുത്തോളാം. ഇനി അച്ഛൻ പോയി കിടന്നോ."

"ആ, മോളെ ഒറ്റക്കു വിട്ടിട്ടോ! വേണ്ട, അച്ഛനും കൂടി സഹായിക്കാം മോളേ.."

"വേണ്ട.."

"ഹ! വാശി പിടിക്കാതെ മോളേ.. മോള് നോക്കിക്കോ, അച്ഛൻ വെട്ടമടിച്ചു തരാം."

'എന്റമ്മേ.. ഇയാൾക്ക് വെട്ടമടിച്ച് വീണ്ടും എന്റെ എല്ലാം കാണാനുള്ള തന്ത്രമാ.. എന്നാലും ചെയ്യാതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റുവോ.. കോപ്പ്‌! തന്തപ്പടി ആ എണ്ണ എടുക്കാതെ ഇനി അടുക്കളയിൽ നിന്നും പോകില്ലെന്ന് തീർച്ച!.. എന്തേലും പറഞ്ഞൊഴിയണം..'

"എങ്കിൽ അച്ഛൻ നോക്കുവോ. ഞാൻ വെട്ടം കാണിച്ചു തരാം."

നിള ഒരു നമ്പറിട്ടു നോക്കി.

"മോളുടെ അല്ലെ ആവിശ്യം.. മോള് തന്നെ നോക്കിക്കോന്നേ.."

"അത്‌.."

"നോക്ക് മോളേ.. അച്ഛൻ ലൈറ്റടിക്കാം.."

'നാശം പിടിക്കാൻ!.. ഇനി രക്ഷയില്ല..' നിള മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

പിന്നെ അവൾ അടുക്കളയിലെ കബോർഡ് അലമാരയിൽ പതുക്കെ ഓരോന്ന് തുറന്നു നോക്കാൻ തുടങ്ങി. പുറകെ വെട്ടമടിച്ചുകൊണ്ട് രാജശേഖരനും. ഒരു ഘട്ടത്തിൽ അവൾ തല ഉയർത്തി ഒരു ഭാഗത്ത് എന്തോ കിടക്കുന്നതു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. എന്നാൽ അതേസമയം രാജശേഖരൻ അവളുടെ കൂടെ അങ്ങോട്ട് നോക്കാനെന്ന വണ്ണം