Chapter Title : ഇരുവർ [Dennis]

ടീച്ചർ, അച്ചമ്മ പോലും ഇത്രെയും ബാംഗിയായി എന്നിക് സാരി ഉടുപ്പിച്ചിട്ടില്ല. " കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി കീർത്തന പറഞ്ഞു.

"താങ്ക്യൂ വരവുവച്ചിരിക്കുന്നു, എന്നാൽ കീർത്തന എന്റെ സാരി ന്റെ ഞൊറി ഒന്നു പിടിച്ചു ശരിയാക്കിയേ" സുലോചന ടീച്ചർ പറഞ്ഞു.

"അതിനെന്താ ടീച്ചർ ഞാൻ ഹെല്പ് ചെയ്യാല്ലോ" എന്നും പറഞ്ഞു കീർത്തന മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു ഞൊറി ശരിയാക്കാൻ തുടങ്ങി.

"സുലോചന ടീച്ചർ ഈ മറുക് എന്തിനാ ഇങ്ങനെ മറക്കുന്നേ". സുലോചനയുടെ പൊക്കിളിനു കീഴെയുള്ള മറുക് നോക്കി കീർത്തന ചോദിച്ചു.

"അയേ ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ കാണിക്കാൻ പറ്റും, ഞാൻ പൊക്കിളുകൂടി മറച്ചാണ് സാരി ഉടുക്കര്" സുലോചന പറഞ്ഞു.

"എനിക്ക് ഇതുപോലെ മറുക് ഇല്ലാതെയായി പോയി അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പൊക്കിൾ കാണിച്ചേ സാരി ഉടുക്കൂ." കീർത്തന പറഞ്ഞു.

"എങ്കിൽ ഇനി കുട്ടി ടീച്ചർക് കാണാൻ വേണ്ടി ഞാൻ അങ്ങനെ സാരി ഉടുക്കാം" എന്നും പറഞ്ഞു രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചു.

വീടുപൂട്ടി രണ്ടുപേരും പുറത്തിറങ്ങി

5 മിനുട്സ് കൊണ്ട് സ്കൂളിൽ എത്തി. ഇത്രെയും അടുത്ത താമസം ശരിയായത് കീർത്തന വളരെ ഹാപ്പി ആയി.

സ്കൂളിൽ എല്ലാ ടീച്ചിങ് സ്റ്റാഫ്‌നെയും നോൺ ടീച്ചിങ് സ്റ്റാഫിനെയും സുലോചന ടീച്ചർ തന്നെ കീർത്തനക് പരിചയപെടുത്തികൊടുത്തു. ഏറെ കുറെ എല്ലാവരും 50 വയസു പിന്നിട്ടവരാണ്. താണു ഏറ്റവും ചെറിയത്. കീർത്തന കുറച് വേവലാതിയിടെ ആലോചിച്ചു.

പെൺകുട്ടികൾ മാത്രം ആണ് സ്കൂളിൽ. L.K.G മുതൽ +2 വരെയുള്ള കുട്ടികൾ ഉണ്ട്. തനിക് ഇതുവരെ ക്ലാസ് കിട്ടീട്ടില്ല, മിക്കവാറും 7ത് ക്ലാസ് ആവും എന്നാണ് കീർത്തനക് തോന്നുന്നത്. എന്റായാലും 2 ആഴ്ച കഴിഞ്ഞാൽ പ്രിൻസിപ്പൽ മേടം വരും, അതുകഴിഞ്ഞാൽ മാത്രേ തനിക് ഏതു ക്ലാസ്സാണ് തന്നതെന്നു അറിയാൻപറ്റും .

ഉച്ചക് അച്ഛമ്മയും അച്ഛനും വിളിച്ചു, പ്രതെകിച്ചു പണിയൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്നു എന്നോട് സുലോചന ടീച്ചർ റെക്കോർഡ് റൂം അറേഞ്ച് ചെയ്യാവോ എന്ന് ചോദിച്ചു. കൂടെ ടീച്ചർ ഉണ്ടാവും എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു ഉന്മേഷം തോന്നി. കൂടെ കോശി ചേട്ടനും ഉണ്ട്. ഞങ്ങൾ അടുക്കുന്ന റെക്കോർഡ് പഴയ അലമാരയിൽ ആക്കുന്നതാണ് കോശി ചേട്ടന്റെ ജോലി.

ഞാനും സുലോചന ടീച്ചറും എല്ലാ