Chapter Title : ഇരുവർക്കുമായ് അവൾ 2 [Little Boy]

കണ്ട ഇരുവരും ഒന്ന് ഞെട്ടി....

ലച്ചു അവളുടെ താഴ്ന്നു കിടന്ന പിങ്ക് ഷഡിയും പാന്റും കേറ്റിയിട്ട് മനോജിന്റെ പുറകിലേക്ക് പേടിയോടെ നിന്നു... ആ സമയംകൊണ്ട് തന്നെ മനോജും മുണ്ടുടുത്തിരുന്നു...

ഏട്ടാ... ദേഷ്യത്തോടെ ഉള്ളിലേക്കു കയറിയ സൂരജ് മനോജിനെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു പുറത്തേക്ക് തള്ളി...

പെട്ടെന്നുള്ള പ്രവർത്തിയിൽ മനോജ് നിലത്തേക്ക് വീണുപോയിരുന്നു....

ലച്ചു പേടിയോടെ ഇതെല്ലാം കണ്ടു നിന്നു....

താഴെ വീണ മനോജിനെ സൂരജ് പൊക്കി നിർത്തി കഴുത്തിനു പിടിച്ചു.....

"എങ്ങനെ തോന്നി ഏട്ടാ എന്റെ ഭാര്യയെ..."

ലച്ചു പെട്ടെന്നുതന്നെ ഇടയിൽ കയറി സൂരജിനെ തടയാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അവൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ സാധിച്ചില്ല....

ഇരുവരും പിടിവലി തുടർന്നു..

"നിർത്തട രണ്ടുപേരും.... " ശബ്ദം കേട്ടു പുറത്തേക്ക് വന്ന പത്മം ആക്രോഷിച്ചു....

അവർ മൂന്നുപേരെയും മാറി മാറി നോക്കി... ലച്ചുവിന്റെ ഉടഞ്ഞ വേഷവും അവരുടെ നിൽപ്പും കണ്ടപ്പോൾ അവർക്ക് കാര്യങ്ങൾ മനസിലായി.....

"ലച്ചു ഉള്ളിൽ പോ...." പത്മം പറഞ്ഞതും അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് പോയി..

രണ്ടുപേരോടും ഇനി പ്രതേകം പറയണോ... അകത്തു പോ... വെറുതെ ആൾക്കാരെകൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കാതെ...

പത്മം കടുത്ത മുഖത്തോടെ പറഞ്ഞതും ഇരുവരും ഉള്ളിലേക്ക് പോയി..

ഒരു പെണ്ണിന്റെ പേരിൽ എന്റെ രണ്ടു മക്കളും അടിപ്പിച്ചു പിരിയുമോ ദൈവമേ... അങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാകാതെ കാത്തോളണേ

മനസ്സിൽ വിഷമത്തോടെ അവർ ഓർത്തു

സൂരജ് മുറിയിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ കരഞ്ഞു തളർന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു ലച്ചു....

അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് തോളിൽ കൈവച്ചു...

"തൊട്ടുപോകരുതെന്നെ....." ലച്ചു അവന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റികൊണ്ട് ചീറി.....

"എന്തിനു വേണ്ടിയാ ഇപ്പൊ ഇതൊക്കെ?" അവൾ ചോദിച്ചു.....

"പിന്നെ ഞാൻ എന്തു വേണം, എന്റെ ഭാര്യയെ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്താ....."

"ഓഹോ... മാസങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ചേട്ടന്റെ മുറിയിലേക്ക് കൂടെകിടക്കാൻ പറഞ്ഞുവിട്ടപ്പോ എവിടെയായിരുന്നു നിങ്ങൾ......"

അവൾ പുച്ഛത്തോടെ അവനോട് ചോദിച്ചു...

"ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും അസുഖം ഉള്ള ആളല്ലെ.. അതെങ്കിലും ഓർത്തൂടെ... "പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും അവൾ കരഞ്ഞുപോയിരുന്നു....

"ഒന്ന് നിർത്തുന്നുണ്ടോ ലച്ചു..... ഒരു അസുഖം... ഏട്ടന് ഒരു അസുഖവും ഇല്ല....."

സൂരജ് പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും ലച്ചു ഒന്നും മനസിലാകാതെ അവനെ തന്നെ നോക്കിനിന്നു...

"അസുഖം എനിക്കായിരുന്നു... ഞാൻ