Chapter Title : ഇടവപ്പാതിയിലെ വിരുന്നുകാരൻ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

അമ്മയുടെ മുറിയിൽ നിന്നും ഒരു വിളി കേട്ടു.

മീര തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി, മുഖത്തെ വികാരങ്ങൾ തുടച്ചുമാറ്റി.

അവൾ പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ രാത്രിയിലെ മഴയുടെ ഇരമ്പലും സന്ദീപിന്റെ സുഖകരമായ സ്പർശനവും ഒരു മരിക്കാത്ത സംഗീതമായി അവശേഷിച്ചു.

ആ പ്രഭാതത്തിൽ മീരയുടെ മനസ്സിൽ നിഗൂഢമായ ഒരു ശൂന്യത പടരാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് മുറ്റത്ത് ഒരു കാർ വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്.

അവൾ വേഗം ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങിവരുന്ന രൂപം കണ്ട് അവളുടെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി.

​അത് സന്ദീപായിരുന്നു! രാത്രിയിൽ കണ്ട ആ നിഗൂഢ രൂപമല്ല, മറിച്ച് ജീവസ്സുറ്റ, യാഥാർത്ഥ്യമായ സന്ദീപ്.!!!

​അവൾ ഓടിച്ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. മുറ്റത്ത് നിൽക്കുന്ന സന്ദീപിന്റെ കണ്ണുകളിൽ രാത്രി കണ്ട അതേ തീവ്രതയുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു.

​"സന്ദീപ്... നീ... നീ എപ്പോഴാണ് വന്നത്? രാത്രി...!!!!"

അവൾ വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ പതറി.

​സന്ദീപ് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കൈകൾ തന്റെ കൈക്കുള്ളിലാക്കി.

"രാത്രി ഞാൻ വന്നത് നീ അറിഞ്ഞില്ലേ മീരേ? ഇടവപ്പാതി പെയ്യുമ്പോൾ നിന്നെ തനിച്ചാക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. നീ ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു... പക്ഷേ നിന്റെ ശരീരം എന്നെ സ്വീകരിച്ചത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. നീ ഉറങ്ങുന്നത് കണ്ടു. പിന്നെ എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല."

​മീരയുടെ മുഖത്ത് ലജ്ജയും സന്തോഷവും ഒരേസമയം വിരിഞ്ഞു.

രാത്രിയിൽ അനുഭവിച്ചത് വെറുമൊരു നിഴലായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അഞ്ചു വർഷത്തെ കടൽ കടന്നുള്ള കാത്തിരിപ്പ് അവസാനിപ്പിച്ച് തിരിച്ചെത്തിയ തന്റെ പ്രിയതമൻ തന്നെയായിരുന്നു എന്ന സത്യം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

വളരെക്കാലമായി കിടപ്പിലായിരുന്ന ​അമ്മ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നു.

"മീരേ... സന്ദീപ് എത്തിയോ? രാത്രി അവൻ എന്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു. ഇനി അവൻ എങ്ങും പോകില്ല എന്ന് എനിക്ക് വാക്ക് തന്നിട്ടുണ്ട്."

മീരക്ക് അത് കണ്ട് അശ്ചര്യം അടക്കാൻ ആയില്ല. അത് ശ്രദ്ധിച്ച ​സന്ദീപ് മീരയെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

"അതെ മീരേ, ഇനി എങ്ങോട്ടുമില്ല. ഈ തറവാടിന്റെ ഏകാന്തത നമ്മൾ ഇനി ഒന്നിച്ച് മാറ്റും. ഇന്നലെ രാത്രി ആ മഴയത്ത് തുടങ്ങിയത് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ