Chapter Title : ഇടവപ്പാതിയിലെ വിരുന്നുകാരൻ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

എന്ന സത്യം അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

​വിറയ്ക്കുന്ന മനസ്സോടെ അവൾ തന്റെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു—അവൻ അവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാകുമെന്ന്.

ആ മുഴുത്ത ഉടലും, ആ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന ചിരിയും തന്നെ വീണ്ടും വരവേൽക്കുമെന്ന് അവൾ കരുതി.

​പക്ഷേ... സന്ദീപ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

​മുറി ശൂന്യമായിരുന്നു. ബെഡിൽ അവർ തമ്മിൽ പിണഞ്ഞു കിടന്നതിന്റെ ചുളിവുകൾ അപ്പോഴും മായാതെ കിടപ്പുണ്ട്.

സന്ദീപിന്റെ ആ സ്പ്രേ യുടെയും വിയർപ്പിന്റെയും മണം മുറിയിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നു.

ജനാല തുറന്നു കിടക്കുകയാണ്, മഴക്കാറ്റ് മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറുന്നു.

​മീര ബെഡിൽ തളർന്നിരുന്നു. തന്റെ നഗ്നതയിൽ അവൻ പടർത്തിയ ആ ചൂട് ഇന്നും അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ നീറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ എങ്ങോട്ടാണ് പോയത്? ഒരു നിഴൽ പോലെ വന്ന് തന്നെ ഉണർത്തിയിട്ട് അവൻ വീണ്ടും ഇരുട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞോ?!!!!

അമ്മയുടെ മുറിയിൽ നിന്നും മടങ്ങിയ മീരയുടെ മനസ്സ് ഒരേസമയം ഭയത്താലും വല്ലാത്തൊരു ആത്മസംതൃപ്തിയാലും നിറഞ്ഞിരുന്നു.

ജനാലയിലൂടെ അടിച്ചുകയറുന്ന തണുത്ത കാറ്റും പുറത്തെ പേമാരിയും അവളെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു.

നനഞ്ഞൊട്ടിയ വസ്ത്രങ്ങൾ മാറാൻ പോലും നിൽക്കാതെ, അവൾ ബെഡിലേക്ക് തളർന്നു വീണു.

അഞ്ചു വർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പിനും വിരഹത്തിനും ഒടുവിൽ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ അരികിലെത്തിയെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളെ ആഴത്തിലുള്ള ഒരു ഉറക്കത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.

​

എന്നാൽ ആ ഉറക്കത്തിലും അവളുടെ ശരീരം സന്ദീപിന്റെ സാമീപ്യത്തിനായി ദാഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പാതിരാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, ഒരു പരിചിതമായ ഗന്ധം മുറിയിൽ പടരുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു..വിയർപ്പും പ്രണയവും കലർന്ന സന്ദീപിന്റെ മാത്രം സ്വന്തമായ ആ മണം.

ഉറക്കത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ വെച്ച് അവളുടെ പാതി തുറന്ന കാലുകൾക്കിടയിലൂടെ ചൂടുള്ള ഒരു കൈപ്പത്തി