Chapter Title : ഇടവപ്പാതിയിലെ വിരുന്നുകാരൻ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

തുറന്നു കിടക്കുന്നു,

രാത്രിയിലെ തണുത്ത കാറ്റേറ്റ് കർട്ടനുകൾ പതുക്കെ ആടുന്നുണ്ട്.

അവൾ തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്കി. മാക്സി അലക്ഷ്യമായി അരക്കെട്ടിന് താഴെ കിടക്കുന്നു.

അവളുടെ വെളുത്ത ചർമ്മത്തിൽ സന്ദീപിന്റെ വിരലുകൾ അമർന്ന പാടുകളും, മാറിടത്തിൽ അവശേഷിച്ച ചുംബനമുദ്രകളും ആ രാത്രി സത്യമായിരുന്നു എന്ന് വിളിച്ചുപറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

കിടക്ക വിരിയിൽ അവർ തമ്മിൽ പിണഞ്ഞു കിടന്നതിന്റെ ചുളിവുകൾ മായാതെ നിൽക്കുന്നു.

​അവൾ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് ജനാലയ്ക്കലേക്ക് നടന്നു.

പുറത്ത് ഇടവപ്പാതിയുടെ മഴ തോർന്നിരിക്കുന്നു.

മരങ്ങളിൽ നിന്നും വെള്ളത്തുള്ളികൾ ഇറ്റുവീഴുന്നുണ്ട്. മുറ്റത്തെ മണ്ണിൽ പുതിയ പാദമുദ്രകളൊന്നുമില്ല.

എല്ലാം ഒരു സ്വപ്നം പോലെ... അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മായ പോലെ. അവൾ ആ മുറിയിലാകെ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു.

സന്ദീപ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ആ പഴയ പെർഫ്യൂമിന്റെ മണം വായുവിൽ അപ്പോഴും നേർത്ത രീതിയിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​മീരയുടെ ഉള്ളിലൊന്ന് വിങ്ങി.

അവൻ വന്നത് അവളെ ഉണർത്താനായിരുന്നോ, അതോ അഞ്ചു വർഷത്തെ അവളുടെ ഏകാന്തതയ്ക്ക് ഒരു രാത്രിയുടെ ആയുസ്സുള്ള ശമനം നൽകാനായിരുന്നോ?!!

​കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്ന അവൾ തന്റെ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ ഒതുക്കി.

കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ആ രാത്രിയിലെ ഉന്മാദത്തിന്റെ തിളക്കം ബാക്കിയുണ്ട്. അവൾ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു:

​"നീ പോയി... പക്ഷേ നിന്റെ ഈ ചൂട്... അത് എന്നെ വീണ്ടും ജീവിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു."

​അപ്പുറത്തെ അമ്മയുടെ മുറിയിൽ നിന്നും ഒരു വിളി കേട്ടു.

മീര തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി, മുഖത്തെ വികാരങ്ങൾ തുടച്ചുമാറ്റി.

അവൾ പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ രാത്രിയിലെ മഴയുടെ ഇരമ്പലും സന്ദീപിന്റെ സുഖകരമായ സ്പർശനവും ഒരു മരിക്കാത്ത സംഗീതമായി അവശേഷിച്ചു.

ആ