Chapter Title : ഇടവപ്പാതിയിലെ വിരുന്നുകാരൻ [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

മീര തളർന്ന് അടുക്കളയോട് ചേർന്ന ഡിനിംഗ് ടേബിളിൽ ഇരുന്നു പോയി.

തൻ്റെ ശരീരം ഇനിയും വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടെന്നും, താൻ അറിയാതെ തന്നെ സന്ദീപിൻ്റെ ആ സ്പർശനത്തെ കൊതിച്ചു പോയെന്നും അവൾ ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ആ യുവാവ് പതുക്കെ അടുക്കളയിലെ കൗണ്ടർ ടോപ്പിൽ ചാരിനിന്നു. മീരയുടെ കിതപ്പ് ഇനിയും അടങ്ങിയിട്ടില്ല. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയവും അവിശ്വസനീയതയും കലർന്ന ഒരുതരം നിസ്സഹായതയായിരുന്നു.

​"എനിക്ക് മനസ്സിലാവും മീരാ..."

അവൻ വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

"പെട്ടെന്ന് നിനക്ക് എന്നെ അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം. വിശ്വാസം എന്നത് ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് നേടിയെടുക്കേണ്ട ഒന്നല്ലല്ലോ."

​അവൻ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ചായക്കോപ്പയിലേക്ക് നോക്കി.

അതിൽ നിന്നും അല്പം ചായ ഒരു ഗ്ലാസിലേക്ക് പകർന്നു.

ചൂടാറാത്ത ആ ചായ പതുക്കെ ഊതിക്കുടിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ മീരയെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കി.

ഓരോ സിപ്പിലും അവൻ എന്തോ വലിയ നിധി കണ്ടെത്തിയതുപോലെ തോന്നി.

​"ആഹ്... അതേ സ്വാദ്, മീരാ! ഈ ചായ എന്നും കുടിക്കാൻ എനിക്ക് കൊതിയാവുന്നു,"

അവൻ ആസ്വദിച്ചു പറഞ്ഞു.

മീര അന്തിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് സന്ദീപ് ഓഫിസിൽ നിന്ന് വരുമ്പോൾ ഇതേ ഇടത്തിൽ ഇരുന്നാണ് ഇതേ ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. ആ ഓർമ്മ മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കനലായി നീറി.

​ബാക്കി ചായ കൂടി കുടിച്ച ശേഷം അവൻ ഗ്ലാസ് താഴെ വെച്ചു.

"മീരാ... നിനക്ക് എന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ സമയം എടുക്കും. അതുകൊണ്ട് തന്നെ... ഇതാണ് എന്റെ നമ്പർ."

​പെട്ടെന്ന് മീരയുടെ അടുത്തു ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ ഇരുന്ന ഫോൺ 'ടിങ്ങ്' എന്ന ശബ്ദത്തോടെ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു.

അവൾ ഞെട്ടലോടെ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി. ഒരു അജ്ഞാത നമ്പറിൽ നിന്നും ഒരു വാട്സാപ്പ് സന്ദേശം വന്നിരിക്കുന്നു:

"നിന്റെ സന്ദീപ്."

​മീരയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. ഈ നമ്പർ...

ഇത് അവൾ ആർക്കും കൊടുക്കാറില്ല. സ്കൂളിലെ ഔദ്യോഗിക കാര്യങ്ങൾക്കും അടുത്ത ബന്ധുക്കൾക്കും മാത്രമറിയാവുന്ന അവളുടെ പേഴ്സണൽ നമ്പർ ഇയാൾക്ക് എങ്ങനെ കിട്ടി?

ആ ചോദ്യം മീരയുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു സംശയമുണ്ടാക്കി.

ഫോണിലെ ആ സന്ദേശത്തിലേക്കും, ചായ കുടിച്ച ഒഴിഞ്ഞ ഗ്ലാസിലേക്കും നോക്കി അവൾ ആലോചിച്ചു—ഇതൊരു സ്വപ്നമാണോ അതോ