പ്രിയപ്പെട്ട സിമോണ,
ഏതായാലും സ്ഥിതിഗതികൾ ശാന്തമായി. നാസിക്കിൽ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് പോയതാണ്. എവിടെപ്പോയാലും വിശദാംശങ്ങളൊന്നും ഓർമ്മ കാണില്ല. അതിങ്ങനെ ബോധമില്ലാതെ ഒഴുകിനടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്! ചില ചിത്രങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ മണം, ചൂടോ തണുപ്പോ, സമോസയുടെ രുചി, ഇഞ്ചിയിട്ട ചായ, ഒരു നോട്ടം, സാരിയുടെ വടിവ്.... അങ്ങനെയെന്തെങ്കിലുമൊക്കെ.. കൂടെപ്പോരും, മങ്ങാറുണ്ടെങ്കിലും.
മുന്തിരിയും, തണുപ്പും മറക്കില്ല. നന്ദി. പിന്നെ, സുഖമാണല്ലോ.
സ്വന്തം,
ഋഷി
പ്രിയ രാജശില്പീ...
ഇപ്രാവശ്യവും വൈകി... വൈകിച്ചു... കൂടെ നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ (താൽക്കാലികമായ എന്നാഗ്രഹിക്കുന്ന) പിരിഞ്ഞുപോക്കും...
പീസോട് പീസ്... പക്ഷെ ഋഷിവര്യനും ലൂസിഫർ ചേട്ടായിയും പീസെഴുതുമ്പോ അത് വായിക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ല... കാരണം നിങ്ങൾ എഴുതുന്ന പീസിൽ കഥ കലർന്നിട്ടുണ്ടാവും... ഞാൻ കഥയാ വായിക്കാറുള്ളത്.. എനിക്കറിയാത്തതും രണ്ടും കൂടി മിക്സെയ്യാനല്ലേ...
അതുകൊണ്ടു തന്നെ മുഴുവനും ഇരുന്നു വായിച്ചു... പീസ് സ്ഥിരം ക്ളാസ്സിക്ക് തന്നെ.. സ്പെഷ്യലി ഏഴ് എട്ട് ഒൻപത് പേജുകളൊക്കെ... വളരെ സ്മൂത്ത് ആൻഡ് ഹോട്ട്... വേറെ എങ്ങനെയാണ് പീസിനെ പറ്റി എഴുതാ ന്നു അറിയില്ല..
ഇനി ഇവിടം മതിയായി...
നമ്മക്ക് തിരികെ പോവാം... നാസിക്കിലേക്ക്... സുമൻ ഭാഭിയുടെ അടുത്ത്.. അവിടാ ഞാൻ ഉള്ളേ... എനിക്കിവിടെ ഒരു സ്ഥാനം ഇല്ലായിരുന്നു.. ഈ തറവാട്ടിൽ..
എനിക്കെന്തോ.. അവിടം വല്ലാതിഷ്ടപ്പെടുന്നു... അവിടെ നാസിക്കിൽ... (എന്നേം കൊണ്ടോവോ??) വല്ലാത്തൊരു ഭംഗി ആ സ്ഥലത്തിനും അവിടത്തെ എഴുത്തിനും...
(ഇത്തിരി സ്ഥലത്തെ പറ്റി എഴുത് ട്ടാ.. അവിടത്തെ തെരുവുകളെ കുറിച്ചൊക്കെ.. പറ്റുമെങ്കി മാത്രം മതീ.. .കേൾക്കാൻ ഒരിഷ്ടം. അതാ)
അപ്പൊ ഇനി അവിടെ.... ഇപ്പം പുറത്തിറങ്ങാൻ നിക്കാ..
സ്നേഹത്തോടെ
സ്വന്തം
ആരാധിക.