Chapter Title : ഇത്താത്താന്റെ തളർച്ചമാറ്റിയ മോനൂ [Extended and Revised]

കളി?”

“അടിപൊളി മോനൂ. എന്റെ പൊന്നല്ലെ എന്റെ വാവാച്ചി.”

“അപ്പോൾ നമുക്ക് ഇത് ഇനിം ചെയ്യലോ അല്ലെ?”

“ഉം ചെയ്യാട്ടോ.”

“അഹ് അതാണ് എന്റെ ഇത്താത്ത.”

“മോനൂ ഇത് അരുണിനോടൊന്നും പറയരുത്, കേട്ടോ?”

“ഇല്ല ഇത്താത്ത. പറയില്ല. സത്യം.”

“മോനൂ എനിക്ക് വേദനയെടുക്കുന്നുണ്ട്. എന്ത് തള്ളലാ തള്ളിയത്! അഹ് ചോരയൊക്കെ ഒന്ന് തുടക്ക്.”

ഇത്താത്ത പറഞ്ഞപോലെ ഞാൻ എല്ലാം തുടച്ചു, ഇത്താത്താന്റെ മുലയും ചപ്പി ഉറങ്ങിപ്പോയി.

രാവിലെ എഴുനേറ്റ് ഒരുമ്മ കൊടുത്തു, ഞാൻ കുളിച്ചു ഫുഡൊക്കെ കഴിച്ചു, സ്കൂളിൽ പോയി.

അവിടെയിരുന്നു രാത്രിയിലെ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിക്കായിരുന്നു ഞാൻ.

എങ്ങനേലും സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞു വീട്ടിൽ പോയാ മതിയെന്നായിരുന്നു.

ഒരുവിധത്തിൽ സ്കൂൾ സമയം കഴിഞ്ഞു ഞാൻ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ, ഉമ്മയും ഫെമിയും അയല്പക്കകാരും ഒന്ന് രണ്ടു റിലേറ്റീവെസും പുറത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എനിക്കെന്തോ പേടിയായി.

“എന്ത്പറ്റി ഉമ്മ? എല്ലാരും ഇവിടെ?”

“അത് മോനൂ… ഇത്താത്ത കാൽ അനക്കുന്നുണ്ട്! പടച്ചോന്റെ ഓരോ കളികൾ! രണ്ടു കാലും അനങ്ങുന്നുണ്ട്.“

അതുകേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം വന്നു.

ഞാൻ ഓടി ഇത്താത്താന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

“ഇത്താത്ത ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ എല്ലാം മാറുമെന്ന്?”

“അഹ് കാൽ അനക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്!”

പെട്ടെന്ന് ഉമ്മച്ചി കേറി വന്നു,

“നമ്മൾ പോകും ട്ട. ഉമ്മ അവിടത്തെ ഉഴിച്ചിൽ ചെയ്യുന്ന ഡോക്ടർ ചേച്ചിയെ വിളിച്ചു. അപ്പോൾ നാളെത്തന്നെ പോരാൻ പറഞ്ഞു. ആ ഡോക്ടറുടെ ഒരു കൈപ്പുണ്യം കൊണ്ട് ഇത്രയും ആയില്ലേ? ഇനി എല്ലാം ശരിയാകും.”

“മോനൂ നാളെ സ്കൂളിൽ പോണ്ട. അടുത്ത ആഴ്ച അവിടെ പുതിയ സ്കൂളിൽ പോകാം.”

“അഹ് ഉമ്മ.“

“പോയി എന്തെങ്കിലും