Chapter Title : കറുപ്പും വെളുപ്പും [രമേഷ്]

കാനഡയിലെ ആ ശീതകാലസന്ധ്യയിൽ മഞ്ഞ് ജനാലപ്പടിയിൽ മെല്ലെ കട്ടിയായി. അപ്പാർട്ട്മെന്റിനകത്ത് നിശബ്ദതയായിരുന്നു. അടുക്കളമേശയുടെ ഒരറ്റത്ത് പ്രമോദ് ഇരുന്നു, മുടിയിൽ വിരലുകൾ തിരുകി;

മറ്റേയറ്റത്ത് കാവ്യ. ഇരുവരുടെയും മുന്നിലെ ചായ ഈ നേരം കൊണ്ട് തണുത്തുപോയിരുന്നു.

"ഇന്നലെ രാഹുൽ വിളിച്ചു," പ്രമോദ് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. ശബ്ദത്തിൽ മടിയുണ്ടായിരുന്നു. «ഇത് പറയാൻ ഞാൻ വൈകിപ്പോയി. ഇനിയും മറച്ചുവെച്ചാൽ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് വീഴും.»

കാവ്യ അവന്റെ മുഖം നോക്കി. «എന്താണ് സംഗതി?»

«എന്റെ ജോലി, അത് ചിലപ്പോ കൈ വിട്ടു പോകും . ജോൺ പറഞ്ഞത്രേ — ഈ ക്വാർട്ടറിലെ ലക്ഷ്യം പിടിച്ചില്ലെങ്കിൽ ടീം ചുരുക്കും.

എന്റെ പേര് ആദ്യത്തെ പട്ടികയിലുണ്ട്. വിസ, വാടക, നീ ഇവിടെ ജോലി തേടുന്നത് — എല്ലാം ഒരേ മേൽക്കൂരയ്ക്ക് താഴെ ഇടിഞ്ഞുവീഴും.»

കാവ്യ കസേര പിന്നോട്ട് നീക്കി. «രാഹുൽ എന്ത് വഴിയാണ് കാണിച്ചത്?»

«ജോണിനെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുക. ഒരു അത്താഴം. രണ്ട് ഗ്ലാസ് മദ്യം. ഓഫീസിന്റെ ചുമരുകൾക്കപ്പുറത്ത് ബോസിനെ കണ്ടാൽ അവൻ വേറൊരു മനുഷ്യനാകുമെന്നാണ് രാഹുൽ പറഞ്ഞത്.

പ്രശ്നം അടങ്ങും. പദവി നിലനിൽക്കും. ജോൺ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ നിന്നുള്ളയാളാണ് — കറുത്ത തൊലി, പടുത്തുയർത്തിയ ശരീരം. ഓഫീസിൽ ആരും തലപൊക്കാറില്ല. വീട്ടിലെത്തിയാൽ സംസാരത്തിന്റെ നിറം മാറും എന്നാണ് അവന്റെ വിശ്വാസം.»

കാവ്യ ഏറെനേരം മിണ്ടാതിരുന്നു. പുറത്ത് മഞ്ഞ് തുടർന്നു പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ അവൾ തലയാട്ടി.

«ക്ഷണിക്കൂ. അടുക്കള ഞാൻ നോക്കാം. നിന്റെ ജോലി നഷ്ടപ്പെടരുത്.»

വെള്ളിയാഴ്ച രാത്രി ഡോർബെൽ മൂന്ന് വട്ടം മുഴങ്ങി. പ്രമോദ് വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ ജോൺ ആ ഫ്രെയിമിനെ മുഴുവൻ നിറച്ചു — ഉയരം, വിശാലമായ നെഞ്ച്, കോട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഒളിച്ച കറുത്ത കൈകൾ.

പുഞ്ചിരി ചെറുതായിരുന്നു; അത് മുഖത്തെ അലങ്കാരമല്ല, അധികാരത്തിന്റെ ലഘുചിഹ്നമായിരുന്നു.

«പ്രമോദ്. എന്തോ കാര്യമായി കുക്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ടല്ലോ »

«കാവ്യ പാകം ചെയ്ത കോഴിക്കറി. അകത്തേക്ക് വരൂ.»

ഹാളിൽ കാവ്യ നിന്നു. മൃദുവായ ഗൗൺ ശരീരത്തിന്റെ രേഖകളെ മറച്ചില്ല; മുലകളുടെ ആകൃതി തുണിയിലൂടെ തെളിഞ്ഞു, കഴുത്ത് തുറന്നിരുന്നു. ജോണിന്റെ നോട്ടം ഒരു ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ നേരം അവിടെ നിന്നു, പിന്നെ