Chapter Title : കറുപ്പും വെളുപ്പും [രമേഷ്]

എഴുന്നേൽക്കാം.»

അവൾ കട്ടിലിൽ നിന്ന് തറയിലേക്ക് ഇറങ്ങി. കീറിയ ഗൗൺ അരയിൽ തൂങ്ങി. മുലകൾ താഴോട്ട് തൂങ്ങി. പൂറിൽ നിന്ന് പാൽ തുള്ളികൾ ഒഴുകി.

ഹാളിലൂടെ നാലുകാലിൽ നീങ്ങി — സോഫയ്ക്ക് അടുത്തുകൂടെ, പ്രമോദിന്റെ ഷൂവിന് അടുത്ത് മുട്ട് ഊന്നി. ജോൺ വാതിൽ തുറന്നു. കാവ്യ അവിടെ മുട്ടുകുത്തി നിന്നു, തല താഴ്ത്തി.

അയാൾ പുറത്തിറങ്ങി. വാതിൽ അടഞ്ഞു. അവൾ അപ്പോഴും ആ നിലയിൽ ഒരു നിമിഷം കൂടി നിന്നു. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റു. കൈ വിറച്ചു.

രാവിലെ പ്രമോദ് നെറ്റിയിൽ കൈ വെച്ച് എഴുന്നേറ്റു.

«രാത്രി എനിക്ക് എന്ത് പറ്റി? തല കനത്തിരിക്കുന്നു. ജോൺ വന്നിരുന്നോ?»

കാവ്യ ടോസ്റ്റ് മേശയിൽ വെച്ചു. ശബ്ദം മാറ്റിയില്ല; കണ്ണ് താഴ്ത്തി.

«ഇല്ല. നീ ക്ഷീണം എന്ന് പറഞ്ഞ് കിടന്നു. വൈകിയിരിക്കുന്നു. വേഗം പോയിക്കോ.»

കവിളിൽ ഒരു ചുംബനം. വാതിൽ അടഞ്ഞു. ലിഫ്റ്റ് താഴേക്ക് ഇറങ്ങി. മൗനം ശേഷിച്ചു. കാവ്യ കോട്ട് എടുത്ത് താഴേക്ക് ഇറങ്ങി. ഗേറ്റിന് പുറത്ത് കറുത്ത കാർ കാത്തുനിന്നു.

ജോൺ വാതിൽ തുറന്നു. അവൾ കയറി. ചോദ്യമുണ്ടായില്ല. കൈകൾ മടിയിൽ കൂട്ടിവെച്ചു. തല ജനാലയിലേക്കല്ല, താഴേക്കായിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സിൽ ജിജ്ഞാസയും ഭയവും മാറി മാറി വന്നു.

നഗരം പിന്നിലായി. ഷോപ്പിംഗ് സെന്ററിന്റെ മുന്നിലെത്തി . കാവ്യ ജനാലയിലൂടെ നോക്കി.

«കടകളിലേക്കാണോ പോകുന്നത്? ഇന്ന് എന്തിനാണ് ഇവിടെ വരുന്നത്?»

«കയറിയാൽ മനസ്സിലാകും.»

ഹാളിൽ ജനക്കൂട്ടം നിന്നിരുന്നു. ലിഫ്റ്റിനകത്ത് കയറിയപ്പോൾ ആരുമില്ല പാനലിൽ സാധാരണ നിലകൾ കണ്ടു — ജി, ഒന്ന് മുതൽ പന്ത്രണ്ട് വരെ, പാർക്കിംഗ്.

അതിന് താഴെ, മറ്റുള്ളവയിൽ നിന്ന് നിറവും വലുപ്പവും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു ബട്ടൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അടയാളമില്ല; ലോഹം മാത്രം. ജോൺ അത് അമർത്തി, പിന്നെ വശത്തുള്ള ചെറിയ റീഡറിൽ വിരൽ വെച്ചു.

പച്ച വെളിച്ചം കത്തി. കാവ്യ നോക്കി. മുകളിലെ നമ്പറുകൾ കത്തിയില്ല. ലിഫ്റ്റ് എന്നാൽ ഉയർന്നു.

വാതിൽ തുറന്നു. അവൾ ഈ നില മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ല. മങ്ങിയ ചുവപ്പ് വെളിച്ചം. തറയിൽ പരവതാനി. ഗന്ധം കട്ടിയുള്ളതായിരുന്നു. ബിക്കിനിയിൽ ഒരു സ്ത്രീ കാത്തുനിന്നു;

അരയിലെ