Chapter Title : കറുപ്പും വെളുപ്പും [രമേഷ്]

താഴേക്ക് കാണിച്ചു. കാവ്യ മുട്ടിട്ടു. നാലുകാലിൽ ഇടനാഴിയിലൂടെ തിരിച്ചു — പാലും വിയർപ്പും തുടയിൽ പറ്റി, തല താഴ്ത്തി, ജോണിന്റെ കുതികാൽ പിന്തുടർന്നു.

ലിഫ്റ്റിന് മുന്നിൽ ജോൺ നിന്നു.

«എഴുന്നേൽക്കാം. വസ്ത്രം ധരിക്കൂ. പുറത്ത് നീ വേറൊരാളാണ്; അകത്ത് നീ ഇതാണ്. ഓർത്തുകൊള്ളൂ. നീ എന്നോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം പ്രമോദിന് ജോലിയുണ്ട്. പ്രമോഷനും. അത് നിന്റെ കൈയിലാണ്.»

കാവ്യ തല കുലുക്കി. ബിക്കിനിയിലെ സ്ത്രീ വസ്ത്രം കൊടുത്തു. കൈ വിറച്ച് ഉടുത്തു.

കാറിൽ രാത്രി. ഹൈവേയുടെ വെളിച്ചം മുഖത്ത് ഓടി. ജോൺ ഒരു കൈ സ്റ്റിയറിങ്ങിൽ, മറ്റേ കൈ കാവ്യയുടെ കഴുത്തിൽ.

«തല താഴ്ത്തൂ. വായ് തുറക്കൂ.»

കാവ്യ കുനിഞ്ഞു. പാന്റിന്റെ സിപ്പ് അഴിഞ്ഞു. കുണ്ണ പുറത്തായി. വായിൽ കയറി. കാർ വേഗം പിടിച്ചു. ബ്രേക്കിൽ തലപ്പ് തൊണ്ടയിൽ തട്ടി.

ജോണിന്റെ തുട മുറുകി. പാൽ തൊണ്ടയിലേക്ക് പൊട്ടി. കാവ്യ വിഴുങ്ങി; ചുണ്ടിലെ തുള്ളി നാവുകൊണ്ട് എടുത്തു. തല ഉയർത്തിയില്ല. അപ്പാർട്ട്മെന്റ് വരെ ആ വായ് അവിടെ തന്നെ നിന്നു.

വീട്ടിൽ വെളിച്ചം അണഞ്ഞിരുന്നു. പ്രമോദ് എത്തിയിട്ടില്ല . കാവ്യ കുളിമുറിയിൽ ടാപ്പ് തുറന്നു. ചൂടുവെള്ളം തലയിൽ പതിച്ചു. മുലയിലെ പാൽ തുടയിലൂടെ ഒഴുകി ഇറങ്ങി.

പൂറിൽ നിന്ന് ഇപ്പോഴും കട്ടി പാൽ കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്നു — ജോണിന്റേത്, മേശയിലെ ആ പത്തിന്റേത്, പേരില്ലാത്തവരുടേത്. കൈകളിൽ ഹാൻഡ്കഫിന്റെ ചുവപ്പ് ശേഷിച്ചു.

മുട്ടിൽ തറയിൽ ഉരഞ്ഞ പാട് കണ്ടു. അവൾ കണ്ണടച്ചു. തനിക്കെന്താണ് സംഭവിച്ചത്. അവൾക്ക് എല്ലാം ഒരു കടങ്കഥ പോലെ തോന്നി. ലിഫ്റ്റിലെ ആ വ്യത്യസ്ത ബട്ടൻ, നാലുകാലിലെ ഇടനാഴി, കറങ്ങുന്ന മേശ, ബിഡ് ചെയ്ത മുഖങ്ങൾ, ഭർത്താവിന്റെ പദവി, പ്രമോഷൻ — അത് നിന്റെ കൈയിലാണ്

എന്ന വാചകം — എല്ലാം ഒരുമിച്ച് തലയിൽ കയറി.

വെള്ളം അവളുടെ മേൽ പതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ആരും കാണുന്നില്ലായിരുന്നു. അപ്പോഴും അവൾ തല താഴ്ത്തി നിന്നു.