Chapter Title : ഇത്ത 7 [Sainu]

നാട്ടിൽ ഉണ്ടാകുമ്പോഴും അങ്ങിനെ തന്നെയാ ഒന്നെങ്കിൽ അങ്ങേര് ഉണ്ടാകും അല്ലേൽ ഇവനെ ഉണ്ടാകും.

അപ്പൊ ഉമ്മയോട് സ്നേഹം ഒക്കെ ഉണ്ട് അല്ലെ.

ഇല്ലാണ്ടിരിക്കുമോ എന്നെ പ്രസവിച്ച എന്റെ പൊന്നുമ്മയല്ലേ. പിന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് നടുവിൽ വേറെ ആരും ഇല്ലല്ലോ ഞാനും ഉമ്മയും. അല്ലേൽ ഞാനും ഉമ്മയും ഉപ്പയും മാത്രമല്ലെ ഉള്ളു.

ഉമ്മയെ സഹായിക്കുന്നത് ഒരു മോശമായി എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല.

ഉമ്മയെ എന്നെക്കൊണ്ടാകും വിധം ഞാൻ സഹായിക്കാറുണ്ട്. ഇങ്ങിനെയുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ.

അതൊരു സന്തോഷമേ എനിക്കിതുവരെ തന്നിട്ടുള്ളൂ..

അപ്പൊ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു കൊണ്ടുവരുന്ന പെണ്ണ് അതൊന്നും വേണ്ട എന്ന് പറഞാലോ.

ഒന്നും നോക്കില്ല ആ നിമിഷം അവളവളുടെ വീട്ടിൽ ഞാനും ഉമ്മയും ഇവിടെ ഞങ്ങടെ വീട്ടിൽ.

അല്ലെ ഉമ്മ..

ഹോ ആയിക്കോട്ടെ മോനെ.

ഇതൊക്കെ അപ്പോഴും കാണണം കേട്ടോ സൈനു എന്ന് ഇത്ത.

അതൊരിക്കലും മാറില്ല ഉമ്മയെ എതിർക്കുന്ന ഒരുതിയേയും ഞാൻ കൂടെ കൊണ്ട് നടക്കില്ല.

ഹോ വിധിയുണ്ടേൽ നമുക്ക് കാണാം

ഹാ കാണാം.

മോളെ നീ അവന്റെ വാർത്തമാനത്തിന് നില്കുകയാണോ അവന്നു വേറെ പണിയൊന്നും ഇല്ല ഇത് തന്നെയാ പണി. നമുക്ക് വേറെ പണിയുള്ളതാ.

മോൾക്ക്‌ ചായ കൊടുക്കേണ്ടേ.

ഉമ്മ അവളുടെ ഉമ്മാക്ക് ഇല്ലാത്ത വിഷമം എന്തിനാ ഉമ്മ എന്റുമ്മക്ക്.

എനിക്ക് ചായ തരാൻ പറ ഉമ്മ.

എടാ എന്ന് പറഞ്ഞു ഇത്ത വിറകെടുത്തതും ഞാൻ ഓടി. അത് കണ്ടു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഉമ്മയും മോളും അവിടെ ഇരുന്നു..

അവൻ വെറുതെ പറയുന്നതാ മോളെ അത് കാര്യമാക്കണ്ട.

അമ്മായി അതെനിക്കറിയാം എന്നാലും അവനെ ഒന്നു കളിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാ അവനെ എനിക്കറിയാവുന്നതല്ലേ.

മോളെ അവനോളം സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാളും വേറെ ഇല്ല ചിലപ്പോ യൊക്കെ എന്നെക്കാളും അവൻ എന്റെ മോളെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്.

അതാവന്നു കൂടെ പിറപ്പില്ലത്തോണ്ടാ അവൻ ഇങ്ങിനെ ഓരോന്നും പറയുന്നേ അങ്ങിനെ ഉള്ള ഒന്നിനെ ദൈവം നേരത്തെ വിളിച്ചില്ലേ.. എന്ന് പറഞ്ഞു ഉമ്മ കരയാൻ തുടങ്ങിയതും ഞാനെത്തി നോക്കി കൊണ്ട് എന്താ ഇവിടെ എന്റെ കുറ്റമാണോ പറഞ്ഞോണ്ടിരിക്കുന്നെ.

പോടാ വെറുതെ അമ്മായിയെയും കരയിച്ചു..

ഏയ്‌ എന്റുമ്മ കരഞ്ഞോ എന്തിനു.

എന്റുമ്മാനെ കരയിച്ചത് ആരാ