Chapter Title : ഇത്ത 8 [Sainu]

എനിക്ക് കോളേജിൽ പോയെ പറ്റു.

ഇത്തയാണെങ്കിൽ പോകാൻ സമ്മതം തരുന്നുമില്ല. ഇത്തയുടെ വിചാരം ഇന്ന് കോളേജ് ലീവായതു കൊണ്ട് ഞാൻ വേറെ എന്തിനെങ്കിലും വേണ്ടിയാണ് അങ്ങോട്ട്‌ പോകുന്നത് എന്നാണ്.

ഇത്തക്കറിയില്ലല്ലോ നാളെത്തെ പ്രോഗ്രാമിന്റെ പ്രസക്തിയെ കുറിച്ച്.

അതിൽ ഇങ്ങിനെ നിൽകുമ്പോഴാണ്

പണ്ടാരമടങ്ങാനായിട്ട് അമീനയുടെ വിളിയും. അതും ഫോൺ ഇത്തയുടെ കയ്യിലായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നേ. പിന്നെ വേറെന്തെങ്കിലും വേണോ. ഇത്താക്ക്

എന്റെ കോളേജിലേക്കുള്ള യാത്ര മുടക്കാനായിട്ട്..

മോളെയും കയ്യിൽ തന്നുകൊണ്ട് ഇന്നിവളെ നോക്കി ഇവിടിരുന്നാൽ മതി. അങ്ങിനെ ഇപ്പോ കണ്ടവൾ മാരുടെ കൂടെ അഴിഞ്ഞാടാൻ പോകണ്ട എന്നും പറഞ്ഞോണ്ട് ഇത്ത പോയി.

മോൾ അടുത്തുള്ളത് സന്തോഷം നൽകിയെങ്കിലും കോളേജിലെ കാര്യം ആലോചിക്കുമ്പോൾ ദേഷ്യമാണ് എനിക്ക് വന്നത്..

അവന്മാരുടെ വായിലിരിക്കുന്നത് മുഴുവൻ ഇനി ഞാൻ കേൾക്കേണ്ടി വരുമല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ എനിക്ക് ദേഷ്യം തോന്നി..

അത് മാറ്റുവാനായി ഞാൻ മോളുടെ മുഖത്തോട്ടു നോക്കി നില്ക്കും അല്ലാതെ എന്തു ചെയ്യാനാ..

കുറെ പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു ഒടുവിൽ ഇത്തയുടെ സമ്മതം കിട്ടി.

അതും നേരത്തെ വരാം എന്നൊക്കെ സത്യം ചെയ്തു കൊടുത്തതിനു ശേഷം..

അപ്പോഴാണെങ്കിൽ ഉമ്മയുടെ വക ഉടക്ക്. ഇന്ന് ക്ലാസ്സില്ലാതെ നീയെന്തിനാ പോണേ.

നിനക്കിപ്പോ കുറച്ചു കൂടിയിട്ടുണ്ട്.

ഈ മോളെയും കളിപ്പിച്ചു ഇവിടെ ഇരുന്നാൽ പോരെ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞോണ്ട് ഉമ്മ.

ദേഷ്യത്തോടെ ഇറങ്ങി പോരാൻ കഴിയാഞ്ഞിട്ടല്ല. പിന്നീടുള്ള സീൻ ആലോചിച്ചിട്ട പോരാതിരുന്നേ. ഇത്തയുടെയും ഉമ്മയുടെയും മുഖം ആലോചിച്ചിട്ട.

തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ ഉമ്മയുടെ മുഖം ദേഷ്യത്തോടെ ആണെങ്കിൽ.

ഇത്തയുടെ മുഖം കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായിട്ടായിരിക്കും അത് ആലോചിച്ചത് കൊണ്ട അവരുടെ സമ്മതം കിട്ടാനായി കാത്തിരുന്നത്...

ബൈക്കിൽ