Chapter Title : ഇത്തയുടെ വിടർന്ന കന്തു [Kambi Mahan]

തിരക്കായിരുന്നു. രാത്രിയുടെ തണുപ്പ് ജനലഴികളിലൂടെ അകത്തേക്ക് അരിച്ചുകയറുന്നുണ്ട്. മുജീബും റസിയയും തങ്ങൾക്ക് കിട്ടിയ ആ ഒരൊറ്റ സീറ്റിൽ ഇടുങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്. അപ്പോഴാണ് കറുത്ത കോട്ടിട്ട ടിക്കറ്റ് എക്സാമിനർ (TTE) അങ്ങോട്ട് വന്നത്.

മുജീബ് ടിക്കറ്റ് നീട്ടി. ടിടിഇ അത് പരിശോധിച്ചിട്ട് തലയാട്ടി.

“ഒരു സീറ്റ് മാത്രമേ കൺഫേം ആയിട്ടുള്ളൂ. മറ്റേത് വെയിറ്റിംഗ് ലിസ്റ്റിലാണ്. ട്രെയിൻ ഫുൾ ആണ്, എക്സ്ട്രാ സീറ്റ് തരാൻ ഒരു വഴിയുമില്ല,” ടിടിഇ കർക്കശമായി പറഞ്ഞു.

മുജീബ് റസിയയെ നോക്കി. അവൾ വല്ലാതെ പരിഭ്രമിച്ചിരുന്നു.

“സാരമില്ല സാർ, ഞങ്ങൾ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തോളാം,” മുജീബ് പറഞ്ഞു.

ടിടിഇ അടുത്ത സീറ്റിലേക്ക് നീങ്ങിയതോടെ അവർ രണ്ടുപേരും ആ ഇടുങ്ങിയ സീറ്റിൽ തനിച്ചായി.

“മുജീബേ, ഇതെങ്ങനെയാ നമ്മൾ ഇരിക്കുക? പാതിരാത്രി വരെ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാൻ പറ്റുമോ?” റസിയ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.

“വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ ഇത്താത്താ. തിരക്ക് കാരണം താഴെ ഇരിക്കാൻ പോലും സ്ഥലമില്ല. നമുക്ക് ഈ സീറ്റിൽ തന്നെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാം. ഇത്താത്ത ഉള്ളിലേക്ക് നീങ്ങി ഇരുന്നോ,” മുജീബ് പറഞ്ഞു.

റസിയ ഇത്തത്തയുടെ തുടയുടെ ചൂട് മുജീബിന്റെ സിരകളിലൂടെ മിന്നലുപോലെ പടർന്നു. ട്രെയിൻ കുലുക്കത്തിൽ ഓരോ തവണയും അവളുടെ ശരീരം അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു വീണു. മങ്ങിയ നീല വെളിച്ചത്തിൽ റസിയയുടെ മുഖം തിളങ്ങി—കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു തുറക്കുന്നതിനിടയിൽ ഒരു മൗനമായ ആഗ്രഹം തിളങ്ങി. അവരുടെ സീറ്റിന് തൊട്ടടുത്തുള്ള സീറ്റിലാണ് പ്രായമായ ഒരു സ്ത്രീയും യുവാവും ഇരുന്നത്. ആദ്യം അവർ സാധാരണയായി സംസാരിച്ചിരുന്നു, പക്ഷേ ട്രെയിൻ രാത്രിയുടെ ആഴത്തിലേക്ക് പാഞ്ഞപ്പോൾ അവരുടെ ചലനങ്ങൾ മാറി.

മുജീബ് ആദ്യം ശ്രദ്ധിച്ചത് യുവാവിന്റെ