Chapter Title : ഇത്തയുടെ വിടർന്ന കന്തു [Kambi Mahan]

ദൃശ്യങ്ങൾ അവരുടെ ഉള്ളിൽ തീയായി പടർന്നു.

റസിയ മുജീബിന്റെ കഴുത്തിൽ മുഖം ചേർത്തു. “ഇക്ക… നമുക്ക്… ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നെങ്കിൽ…” അവൾ പറഞ്ഞു. മുജീബ് അവളുടെ ചെവിയിൽ ചുംബിച്ചു: “ഇനി… ഹോട്ടലിലെത്തിയാൽ… നമുക്ക് എല്ലാം ചെയ്യാം… നിന്നെ പൂർണമായി എന്റേതാക്കും.” അവരുടെ ശ്വാസങ്ങൾ ഒന്നായി. ട്രെയിൻ തെക്കോട്ട് പാഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു—രാത്രിയുടെ ഇരുട്ടിൽ അവരുടെ രഹസ്യ ആഗ്രഹങ്ങൾ വളർന്നു.

തൊട്ടടുത്ത സീറ്റിലെ യുവാവും സ്ത്രീയും പതുക്കെ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി. അവരും ഒരു മൗനമായ ചിരിയോടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു. റസിയയും മുജീബും പരസ്പരം നോക്കി—നാണവും ആഗ്രഹവും കലർന്ന ഒരു നോട്ടം. “ഇത്തത്തേ… നിന്നെ ഇനി ഒരിക്കലും വിടില്ല…” മുജീബ് പറഞ്ഞു. റസിയ അവന്റെ കൈയിൽ കൈ ചേർത്തു: “ഞാനും… നിന്നോടൊപ്പം… എല്ലാം.”

ട്രെയിനിന്റെ കുലുക്കം തുടർന്നു, പക്ഷേ അവരുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ തീ പടർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു—ആ രഹസ്യ ദൃശ്യങ്ങൾ കണ്ടതിന്റെ ചൂട്, പരസ്പരമുള്ള ആഗ്രഹം കലർന്ന്.

മുജീബിന്റെ കൈ മെല്ലെ അവളുടെ തുടയിലേക്ക് നീങ്ങി. ചുരിദാറിന്റെ സിൽക്ക് തുണി വഴുതി നീങ്ങിയപ്പോൾ അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ചൂടുള്ള ചർമ്മത്തിൽ തൊട്ടു. റസിയ ഒരു ചെറിയ ഞെട്ടലോടെ ശ്വാസം വലിച്ചെടുത്തു, പക്ഷേ പിന്മാറിയില്ല. പകരം, അവൾ അവന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു, ചെവിയോട് ചേർത്ത് മന്ദം പറഞ്ഞു: “മുജീബ്… ഇത് തെറ്റല്ലേ?”

അവൻ മറുപടി പറയാതെ അവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു. ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവളുടെ ചെവിയിൽ പതിഞ്ഞു. “ഇത്തത്തെ… ഞാൻ നിന്നെ വളരെ നാളായി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.” അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ തുടയ്ക്കിടയിലേക്ക് മെല്ലെ സഞ്ചരിച്ചു. റസിയയുടെ ശരീരം വിറച്ചു. അവൾ കാലുകൾ ചെറുതായി