Chapter Title : ഇത്തയുടെ വിടർന്ന കന്തു [Kambi Mahan]

ശരിയാക്കാൻ പോലും ശ്രമിച്ചില്ല.

“ഇപ്പോൾ… ഇപ്പോൾ എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലടാ,” അവൾ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു പുതിയ ആത്മവിശ്വാസവും ഒപ്പം പ്രലോഭനവും നിറഞ്ഞു നിന്നു. വിഷാദത്തിൻ്റെ കറുത്ത നിഴലുകൾ മാഞ്ഞുപോയി.

മുജീബിൻ്റെ കൈകൾ റസിയയെ മെല്ലെ കട്ടിലിലേക്ക് നയിച്ചു. അദൃശ്യമായ ഏതോ കൈകൾ അവളുടെ ഭയത്തെ ദൂരെയെറിഞ്ഞതുപോലെ, അവൾ യാതൊരു വിമുഖതയുമില്ലാതെ അവനൊപ്പം ചേർന്നു. ബെഡ്‌ഷീറ്റിൻ്റെ തണുപ്പിലേക്ക് അവൾ ചരിഞ്ഞു കിടന്നപ്പോൾ, മുജീബ് അവൾക്ക് അഭിമുഖമായി കിടന്നു.

ആ നിമിഷം ആ മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം അവരുടെ നിഴലുകളെ ഭിത്തിയിൽ വലുതാക്കി കാണിച്ചു. രണ്ടുപേരും പരസ്പരം കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. റസിയയുടെ കണ്ണുകളിൽ ആഗ്രഹവും, കാമവും ഇഴചേർന്നു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വിരിഞ്ഞ ആ നേർത്ത പുഞ്ചിരി മുജീബിനുള്ള പച്ചക്കൊടിയായിരുന്നു. മുജീബിൻ്റെ കൈകൾ അവളുടെ മുടിയിഴകളിലൂടെയും കഴുത്തിലൂടെയും പതുക്കെ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. റസിയ തൻ്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. ഇത്രകാലം താൻ അനുഭവിച്ച ഏകാന്തതയും വിഷാദവും ഈ നിമിഷത്തിൽ ഉരുകിത്തീരുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി.

അവൾ തൻ്റെ കൈകൾ അവൻ്റെ കഴുത്തിന് ചുറ്റും പിണച്ചു, അവനെ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു. ആ നിമിഷം അവർക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ലോകം ഇല്ലാതായി. മദ്യത്തിൻ്റെ ഗന്ധവും പ്രണയത്തിൻ്റെ ചൂടും കലർന്ന ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ, അവർ തങ്ങളുടെ എല്ലാ സങ്കടങ്ങളും മറന്ന് ആ നിമിഷത്തിൻ്റെ ലഹരിയിൽ പൂർണ്ണമായും മുഴുകി. ഓരോ നിമിഷവും അവരുടെ വികാരങ്ങൾ കൂടുതൽ തീവ്രമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ആ സമയം ശരീരത്തിൻ്റെ സ്വാഭാവികമായ ചോതനകൾ പോലും അവൾക്കൊരു വിനോദമായി തോന്നി. പെട്ടെന്നുണ്ടായ മൂത്രശങ്കയിൽ റസിയ വേച്ചുവേച്ച് ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. പാതി തുറന്നുകിടന്ന വാതിലിലൂടെ മുജീബ് നോക്കുമ്പോൾ, സകല ലജ്ജയും വെടിഞ്ഞ ഒരു പുതിയ റസിയയെയാണ് അവൻ കണ്ടത്.

ക്ലോസെറ്റിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവൾ അവനെ അടുത്തേക്ക് മാടി വിളിച്ചു. ആ കണ്ണുകളിൽ വന്യമായൊരു കുസൃതിയുണ്ടായിരുന്നു.

“എന്താ മുജീബേ അവിടെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത്? ഇങ്ങോട്ട് വരൂ…” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അവൻ പതുക്കെ അവൾക്കരികിലെത്തി. അവൾ അവൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു വെല്ലുവിളിയോടെ ചോദിച്ചു, “നിനക്ക്… നിനക്ക് ഇത് കാണണോ? എൻ്റെ ഉള്ളിലെ ഈ ചൂട് പുറത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നത്