Chapter Title : ജമീലയുടെ A+ 4 [നിഷ]

മിണ്ടുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു.

ഇതാണ് മനുഷ്യന്റെ അവസ്ഥ .ആ പിന്നെ രാത്രി 8 മണിയായി വരുമ്പോള്‍

മോളെ ഇരിക്ക്

സുധയും കദീജയും അടുക്കളയിലേക്കു നീങ്ങി അവരുടെതായ വര്‍ത്തമാനത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടു.

ഗായത്രി രസിയയെയും അവിടെ ഇരുന്നു.

രാജുവേട്ടന് അദികം ലീവുണ്ടോ?

ഇല്ല ലീവെല്ലാം കഴിഞ്ഞു

പോകുമ്പോള്‍ ചേച്ചിയെ കൂടി കൊണ്ടുപോയ്ക്കോളൂ !

വേണം പോയിട്ട് എല്ലാം ശെരിയക്കണം.

ഇവളുടെ പണിയാണ്-ഞാന്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞതാണ്‌ പാസ്പോര്‍ട്ട് എടുക്കാന്‍

അതിനു റസിയ അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു അവന്‍ വന്നിട്ട് കണ്ടിട്ട് ഉറപ്പിക്കാമെന്ന് –അങ്ങനെ ആണ് നേരം വയ്കിയത്

അപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കിഷട്ടമാല്ലയിരുന്നോ ?

ഇയ്യാളുടെ ഫോട്ടോ കണ്ടപ്പോള്‍ തന്നെ ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ കുടിയിരുത്തി രാജുപറഞ്ഞു.

ഇവള്‍ക്ക് ഇവളുടെ അച്ഛനനല്ലോ വലുത് അയാള് വേണ്ട എന്നുപറഞ്ഞാല്‍ ഇവളുകെട്ടില്ല .

അങ്ങനെ ഒന്നും അല്ല റസിയ അവര്‍ക്കും ഇഷട്ടമായിരുന്നു.

പിന്നെ ആണുങ്ങള്‍ അല്ലെ മനസിന്‌ വല്ല ചാഞ്ചാട്ടം ഉണ്ടായാലോ ? അവള്‍ ചിരിച്ചു-അതുകേട്ട് എല്ലാവരും ചിരിച്ചു.അപ്പോഴേക്കും രാജുവിന് ഫോണ്‍ വന്നു

ഇനി നിങ്ങള് സംസാരിക്കു എന്ന് പറഞ്ഞു രാജു പുറത്തേക്കുപോയി .

റസിയയുടെ പുയാപ്ല പോയിട്ടു എത്രയായി?

2 മാസം കഴിഞ്ഞു.

ഓ - കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് എത്ര മാസം ഉണ്ടായിരുന്നു?

ചേച്ചി. 20ദിവസം മാത്രമാണ് ഉണ്ടായതു

കഷ്ട്ടം ! എങ്ങനെ സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നു റസിയ?.

നമ്മൾ സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്ന്  വന്നു മറ്റൊരു വീട്ടിൽ വന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ ഒരു ഒറ്റപ്പെടലല്ലേ?

അതൊക്കെ ശെരിയാണ്. ഉമ്മയും ഉപ്പയും ജമീലയും കട്ടക്ക് നിൽക്കുന്നതുകൊണ്ടു കുഴപ്പമില്ലാതെ പോകുന്നു.

അതല്ലല്ലോ നമ്മുടെപ്രശ്നം!

എട്ടും പൊട്ടും തിരിയാത്ത കാലത്ത് നമ്മളെ കൊണ്ട് വന്നു ഇക്കിളിയാക്കി പോകുമ്പോൾ. പിന്നീട് അങ്ങോട്ട്‌ ആലോചിക്കാൻ ഒന്നുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയാണ് കഷ്ടം. അവൾ അതുപറഞ്ഞു നെടുവീർപ്പിട്ട്.

അവളുടെ മുഖത്തു ഒരു വിശാദം നിഴലിച്ചു.

ചേച്ചിക്കറിയോ?

ആകെ 12ദിവസമാണ് ഞങ്ങളൊന്ന് അതും പൂർണ്ണല്ല എന്നാണ് തോന്നുന്നത്. അതുകൊണ്ടു ചേച്ചി. ചേച്ചി ചേട്ടനെ മുറുക്കെ പിടിച്ചോ. അവൾ ചിരിച്ചു കൂടെ ഗായത്രിയും. ദീര്ഘശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട്.

ശെരിയാണ് റസിയ ആലോചിക്കാൻ പറ്റാത്തതാണ് നീ പറഞ്ഞത്.

എന്താ രണ്ടുപേരും കൂടി കുശുകുശുപ്പു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രാജു അങ്ങോട്ട്‌ കടന്നുവന്നു.