Chapter Title : ജമീലയും ഷാജിയും 2 [Love]

പോന്നു.

പിറ്റേന്ന് കാലത്തെ കുട്ടികൾ മുറ്റത്തു കളിക്കുന്നുണ്ട് വണ്ടിയും ആയി ചെന്നു നിന്നപ്പോൾ ജമീല വന്നു

ഷാജി : ഇന്നലെ കണ്ടില്ലലോ

ജമീല : അതുപിന്നെ ഒരാവശ്യത്തിന് പോയി അതാ തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ വൈകി

ഷാജി : മീൻ വേണ്ടേ

ജമീല : കുറച്ചു മതി നാളെ കുട്ടികളും ആയി പുറത്തേക്ക് ഒന്ന് പോണം

ഷാജി :ആയിക്കോട്ടെ

മീൻ എടുത്തു കൊടുത്തു കൊണ്ട് മിണ്ടാതെ നില്കുവായിരുന്നു ഷാജി

ജമീല : എന്താ മുഖത്തൊരു മൗനം മിണ്ടാത്തത്

ഷാജി : ഒന്നുമില്ല വെറുതെ

ജമീല : എന്തോ ഉണ്ട് പറ

ഷാജി : ഇത്താക്ക് തോന്നുന്നതാ

ജമീല : ഉം അല്ല കഴിഞ്ഞ ദിവസത്തെ പ്രിശ്നം ആന്നോ

ഷാജി : ഏയ്‌ അല്ല

ജമീല : ഞാൻ അത് കാര്യമാക്കിയിട്ടില്ലാട്ടോ

ഷാജി : ഏയ്‌ അത് ഞൻ എന്റെ തെറ്റല്ലേ

ജമീല : അത് സാരല്ല വിട്ടേക്ക് തമാശ ആയി ഞൻ കണ്ടുള്ളു

ഷാജി : ഉം

കുട്ടികൾ നോക്കി മീൻ മേടികുന്നില്ലേ എന്ന് അവർ വീണ്ടും കളിക്കുകയമുറ്റത്തു സൈക്കിൾ ചവിട്ടി

ജമീല അകത്തേക്ക് കേറി

ഷാജി എല്ലാം എടുത്തു വച്ചു വണ്ടി എടുക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ

ജമീല : അതെ ഒന്ന് നിന്നെ

ഷാജി : എന്താ

ജമീല : ഒന്നിങ്ങു വന്നിട്ട് പോകോ

ഷാജി എന്തിനാവും ഇനി വല്ല ചീത്ത പറയാൻ അല്ലെ ആവോ അല്ലേൽ കുറച്ചു മുന്നല്ലേ തമാശ ആയി കണ്ടുള്ളു എന്ന് പറഞ്ഞെ

ആകെ ഒരു അങ്ക ലപ്പിൽ വണ്ടി stand ഇട്ടു ചെരുപ്പൂരി അകത്തേക്ക് ചെന്നു.

ഷാജി : എന്തെ വിളിച്ചേ

ജമീല : പേടിക്കണ്ട തല്ലാൻ അല്ല 😂

ഷാജി : 😊

ജമീല : കുട്ടികൾ കേൾക്കും എന്ന് കരുതിയ അത് മറന്നേക്കൂ ട്ടോ മനസ്സിൽ വെക്കേണ്ട പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ ഉണ്ടായപ്പോ ആദ്യമായി അങ്ങനെ

ഷാജി : സാരല്ല ഞാൻ അങ്ങനെ വിചാരിച്ചു ചെയ്യണം എന്ന് കരുതിയതല്ല കൈ അറിയാണ്ട്

ജമീല : ചെറുതായി വേദനിച്ചു അടിച്ചപ്പോൾ അതാ പിന്നെ ഞൻ

ഷാജി : വേദനിച്ചോ സോറി

ജമീല : ഉം ഒന്ന് പയ്യെ തട്ടിയാൽ പോരായിരുന്നോ

ഷാജി : കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ പോലെ ആയി

ജമീല : എന്ത് എന്റെ പിന്നിലോ

ഷാജി : ആ കണ്ടാൽ ആരും ഒന്ന് അടിച്ചു