Chapter Title : ജന്മാനന്തരബന്ധം 4 [Alchemist]

എന്റെ അതേ ഛായ!

​അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ച് നിൽക്കുന്ന ആ പെൺകുട്ടി... അത് നന്ദനയായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ അതേ നന്ദന. അവൾക്ക് മാത്രം ഒരു മാറ്റവുമില്ല.

​"ടാ... ഇത് എങ്ങനെ സംഭവിക്കും?" അർജുന്റെ ശബ്ദം പേടി കൊണ്ട് താഴ്ന്നുപോയി.

"ഇതിൽ നിൽക്കുന്നത് നീയാണോ? അതോ ഇനി നിന്റെ മുത്തച്ഛനാണോ? പക്ഷേ അവൾ... അവൾ എങ്ങനെ ഇത്ര കാലം ഒരേപോലെ ഇരിക്കും?"

​എനിക്ക് അതിന് മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ ഫോട്ടോയിലെ എന്റെ രൂപം എന്നെ നോക്കി പരിഹസിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.

​പെട്ടെന്ന്, എന്റെ പിന്നിൽ ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് വീശി. ചന്ദനത്തിന്റെയും പുകയുടെയും ആ ഗന്ധം അന്തരീക്ഷത്തിൽ പടർന്നു.

​"നീ അത് കണ്ടല്ലേ അഖിൽ?"

​നന്ദനയുടെ ശബ്ദമായിരുന്നു അത്. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവൾ ടെന്റിന് പുറത്ത് നിൽക്കുകയാണ്. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ ചാരക്കണ്ണുകൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു തിളക്കം. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു സാധാരണ പെൺകുട്ടിയുടെ ഭാവമല്ലായിരുന്നു.

​"നന്ദനാ... ഇത്... ഇതാരാണ്?" ഞാൻ ആ ഫോട്ടോ കാണിച്ച് ചോദിച്ചു.

​അവൾ പതുക്കെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അർജുൻ ഭയം കൊണ്ട് പിന്നോട്ട് മാറി. അവൾ ഫോട്ടോയിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി, എന്നിട്ട് എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന രീതിയിൽ നോക്കി.

​"അത് നീയാണ് അഖിൽ. കാലങ്ങൾക്ക് മുൻപ് നീ എനിക്ക് തന്ന വാക്കാണിത്. നമ്മൾ വീണ്ടും കാണുമെന്ന്... നീ നിന്റെ വാക്ക് പാലിച്ചു. പക്ഷേ നിനക്ക് ഒന്നും ഓർമ്മയില്ലെന്ന് മാത്രം."

​അവൾ എന്റെ കവിളിൽ പതുക്കെ തലോടി. അവളുടെ കൈകൾക്ക് മഞ്ഞുപോലെ തണുപ്പായിരുന്നു.

​"നീ... നീ ഒരു മനുഷ്യസ്ത്രീയാണോ?" എന്റെ ശബ്ദം ഇടറി.