Chapter Title : ജവാൻ (Shahana)

വരാതെ ചുറ്റും നോക്കി. ഞാൻ മുകളിലേയ്ക്കു നോക്കി ചിറയിലേ പറമ്പിലേ കൊന്നത്തെങ്ങിലേ ഉണക്കത്തേങ്ങകളിലൊന്ന് ഇപ്പോൾ കാണുന്നില്ല. അതു ശെരി, ആ തേങ്ങയാണു ഞങ്ങളുടെ രസച്ചരടു പൊട്ടിച്ചത്. എന്റെ മുഖത്തേ ആശ്വാസഭാവം കണ്ടിട്ട അവൾ ചോദിച്ചു. ‘ എന്താരുന്നു. വല്ലോരും.” അല്ല. ഒരൊണക്കത്തേങ്ങാ വീണതാ.എന്നാലും ആ തേങ്ങായ്ക്ക് വീഴാൻ കണ്ടൊരു നേരം.’ ഞാൻ പറഞ്ഞു. ‘

ഇന്ദു:- അസൂയ കൊണ്ടാ. വീട്ടിപ്പോകാന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ. നല്ല രസായിട്ടു വന്നതാരുന്നു. കൊറേക്കാലം കൂടീട്ട്. .... അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ മുഖത്തു നാണം. ‘

ഞാൻ:- നാണം ഒന്നും വേണ്ടാ. വീട്ടിച്ചെല്ലട്ടെ. ഞാനതു മാറ്റിത്തരാം.

ഞാൻ: - ഒന്നു പോ.. എനിയ്ക്കങ്ങനെ നാണോന്നും ഇല്യ. അയ്യോ. വീട്ടിലെങ്ങനെ പോകും. മുണ്ടില്ലല്ലോ. ശ്യോ…’ ‘

ഞാൻ:- നീ വൈഷമിയ്ക്കാതെന്റെ ഇന്ദുട്ടി . ഇന്നാ തല തോർത്ത്... (ഞാനെന്റെ കഥകള്‍.കോം തോർത്തു പറിച്ച പിഴിഞ്ഞു കൊടുത്തു. തല തോർത്തുമ്പോൾ ആ നിറമാറുകൾ കുലുങ്ങിക്കുലുങ്ങി എന്നെ തലയാട്ടി വിളിച്ചു. ‘

ഞാൻ :- ഓ. ഈ വെള്ള കരിയ്ക്കുകള്. ദേണ്ടെന്നേ കയ്യാട്ടി വിളിയ്ക്കുകാ എന്റെ ഇന്ദുട്ടി . ഞാനതു രണ്ടിനേയും രണ്ടു കയ്ക്കുകൾ കൊണ്ടും അനങ്ങാതെ പിടിച്ചു.

ഇന്ദു:- അതവരുടെ ജോലിയാ. പിടിച്ചു നിർത്തിയാലും അവരതു ചെയ്യും. അതു ഏട്ടനെ കണ്ടിട്ടൊന്നുവല്ല. വിട്. ഇനി വീട്ടിച്ചെന്നിട്ടു മതി പിടുത്തോം തീറ്റയും ഒക്കെ.. ‘ ‘

ഞാൻ:- പിന്നേ…?..കയെടുക്കാൻ തോന്നണില്ലെന്റെ ഇന്ദുട്ടി .” (തോർത്തുന്നതിനിടയിൽ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന എന്റെ അരക്കെട്ടിലേയ്ക്കു നോക്കി അവൾ പറഞ്ഞു. )

ഇന്ദു: -അതേ.....എന്താന്നോ....! വെള്ളത്തിനു മോളില് ഒരു വരാലു ഒഴുക്കത്ത് നിന്ന്