Chapter Title : ജയന്തിയുടെ ഓണം..🌸🌸🌸.. ശരത്തിന്റേയും [സ്പൾബർ]

ഇത് വരെ കണ്ടത്.. സുമുഖനും ആരോഗ്യവാനുമായ ഒത്തൊരു ചെറുപ്പക്കാരനാണ് ശരത്ത്.. വേറൊരു ചിന്തയും മനസിലില്ലെങ്കിലും ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്റെ നോട്ടം ജയന്തിക്കങ്ങ് സുഖിച്ചു..

“” കുട്ടാ…””..

താക്കീതിന്റെ സ്വരത്തിൽ വിളിക്കാനാണ് ജയന്തി ഒരുങ്ങിയതെങ്കിലും അവളുടെ സ്വരം ഒരു ചിണുങ്ങലായി..ശരത്ത് ഞെട്ടി മുഖമുയർത്തി..അവൻ പേടിയോടെ ജയന്തിയെ നോക്കി.. എന്നാൽ അവളുടെ മുഖത്ത് കുസൃതിയാണവൻ കണ്ടത്..

“” നന്നായിട്ടുണ്ടല്ലേടാ കുട്ടാ…?”..

പൂക്കളം ആകെയൊന്ന് നോക്കി ജയന്തി ചോദിച്ചു..ആ ചോദ്യത്തിൽ ശരിക്കും ഒരു ദ്വയാർത്ഥം ശരത്തിന് തോന്നി.. ഇപ്പഴും അമ്മ തുടയിടുക്ക് തുറന്ന് വെച്ചിരിക്കുകയാണെന്നും, അത് മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ലെന്നും അവൻ കണ്ടു..

“” ഉം… നന്നായിട്ടുണ്ടമ്മേ… “..

അവൻ പൂറ്റിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു..

രണ്ടാളും പൂക്കൾ വാരി കയ്യിൽ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇടുന്നില്ല..

“” ചുവന്ന പൂവാണോ കുട്ടനിഷ്ടം… ?”..

മരുമോനോട് ഇങ്ങിനെ സംസാരിക്കാൻ ജയന്തിക്ക് എന്തോ ഒരു രസം തോന്നി..

അമ്മായമ്മയുടെ അസുഖം മരുമോന് മനസിലായിത്തുടങ്ങി..

“ചുവന്ന പൂവാവുമ്പോ ഇഷ്ടം പോലെ തേനുണ്ടാവും അമ്മേ…””..

ജയന്തിക്ക് പതിയെപ്പതിയെ കഴപ്പ് കയറി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു..സ്വന്തം അമ്മയും മകനും പോലെത്തന്നെയാണ് ഇത്ര നാളും രണ്ടാളും പെരുമാറിയത്.. വളരെ മാന്യനായൊരു ചെറുപ്പക്കാരനാണ് ശരത്ത്..തന്റെ മോളെ പൊന്നുപോലെയാണവൻ നോക്കുന്നത്.. വേറൊരർത്ഥത്തിൽ അവനെ കാണാനോ,അവനോട് സംസാരിക്കാനോ പാടില്ല..

“”പൂവീന്ന് കുട്ടൻ തേൻ കുടിക്കാറുണ്ടോ…?”..

താൻ ചോദിച്ചത് കേട്ട് ജയന്തി തന്നെ അമ്പരന്നു.. അത് ചോദിക്കാനല്ല ഒരുങ്ങിയത്..

“” ഉം…വലിച്ച് കുടിക്കാൻ എനിക്കിഷ്ടാ….””..

ജയന്തിയൊന്ന് പുളഞ്ഞു..അവളുടെ തേൻ കുടം ചെറുതായൊന്ന് തുളുമ്പി..

റോസ് പാന്റിയിൽ ഒരു പൊട്ട് പോലെ നിറം മാറ്റം ശരത്ത് കണ്ടു..

എന്നാലും അമ്മയെന്താണ് പൂറ് മറക്കാത്തതെന്ന് അവനൽഭുതമായി..

ജയന്തി