Chapter Title : ജീവന്റെ അമൃതവർഷം 3 [ഏകൻ]

തനിക്ക്‌ കരച്ചിൽ നിർത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ജീവേട്ടൻ എന്നെ ഒരുപാട് ആശ്വസിപ്പിച്ചു. എന്നിട്ടൊന്നും തനിക്ക് ആശ്വസിക്കാൻ ആയില്ല. എങ്ങനെ ആശ്വസിക്കും. പാവം ചേച്ചി ഇത് എങ്ങനെ സഹിക്കും.

അറിയില്ല!! അതോർത്ത തനിക്ക് സങ്കടം. ചേച്ചി ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചതാ ജീവേട്ടനെ.. അത് ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ആയി . ഇല്ല ജീവേട്ടൻ ചേച്ചിയുടെയാ അത് ചേച്ചിക്ക് തിരിച്ചു കൊടുക്കണം. ഇത് ഇപ്പോൾ തനിക്കും ചേച്ചിക്കും മാത്രം അറിയുന്ന രഹസ്യം ആണ്.

"അമ്മു ഇങ്ങനെ കരയല്ലേ.. എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കരയുന്നത്.? എന്നായാലും ഇങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ഉണ്ടാകില്ലേ പിന്നെന്താ? നമ്മൾ ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ച ദിവസം അല്ലേ ഇന്ന്. പിന്നെ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കരയുന്നത്?" എന്റെ കരച്ചിൽ കണ്ട് ജീവേട്ടൻ പറഞ്ഞു.

ജീവേട്ടൻ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു. എന്റെ മുടിയിൽ തലോടി. ഞാൻ ആ മാറിൽ അമർന്നു കിടന്നു. എനിക്ക് ഒന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ജീവേട്ടന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി. അവിടെ ഒരുപാട് ആളുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അതുകണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നി. ഇതാണ് ശരി. അല്ലെങ്കിൽ ഇത്രയും ആളുകളെ കണ്ടാൽ ചേച്ചി ആ സമയം ബോധം കെട്ട് വീഴും. ഇതിപ്പോൾ അത് ഒഴിവായി. അതേതായാലും ഭാഗ്യം.

ജീവേട്ടന്റെ അമ്മയാണ് എനിക്ക് വിളക്ക് തന്നു അകത്തേക്ക് കൈപിടിച്ച് കയറ്റിയത്. അതിനു ശേഷം ജീവേട്ടന്റെ അമ്മ ചോദിച്ചു.

"എന്റെ മോൾ കരഞ്ഞോ..? എന്തിനാ കരയുന്നത്..? ഇതൊക്കെ എന്നായാലും ഉണ്ടാകേണ്ടതല്ലേ ? ഇനി മുതൽ ഇതാണ് മോളുടെ വീട്. ഞാൻ ആണ് മോളുടെ അമ്മ. രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ മോൾക്ക് മോളുടെ വീട്ടിൽ പോകാലോ? പിന്നെന്താ..മോള് ചിരിച്ചേ... മോളുടെ ചിരിയാ