Chapter Title : ജീവിത സൗഭാഗ്യം 10 [മീനു]

നിനക്കു ഞാൻ ഒന്ന് വിട്ടു തന്നു എന്നെ ഉള്ളു"

നിമ്മി: "എൻ്റെ പൊന്നോ... സമ്മതിച്ചു... "

സിദ്ധാർഥ് ചിരിച്ചു....

നിമ്മി: "അവൾ അലൻ ആയിട്ട് കളിക്കുമ്പോ നമുക്കും കളിക്കണ്ടേ ഡാ"

സിദ്ധാർഥ്: "രണ്ടും നിർത്തിക്കെ..."

നിമ്മി:"ശരിക്കും നമുക്ക് നോകാം ഡീ അലനെ കൂടി" നിമ്മി കണ്ണിറുക്കി...

മീര: "എനിക്കറിയാം നീ ഇങ്ങനെ പറയു എന്ന്...."

സിദ്ധാർഥ്: "രണ്ടും കളി പ്രാന്തികൾ ആയി"

മീര: "അയ്യടാ... നീ എപ്പോ നിർത്താൻ പറഞ്ഞാലും ഞാൻ നിർത്തും. എനിക്ക് സെക്സ് അല്ല വലുത്, ആഗ്രഹം പിന്നെ ആർക്കു ആണെങ്കിലും ഉണ്ടാവും. അത്രേ ഉള്ളു. നിമ്മി അങ്ങനെ അല്ല, അവൾ വളക്കണം എന്ന് തോന്നിയാൽ, വളയ്‌ക്കും കളിക്കും. എന്നെ ആ കൂട്ടത്തിൽ ചേർക്കണ്ട."

നിമ്മി: "പിന്നെ... ജീവിതം ആസ്വദിക്കാൻ ഉള്ളതാണ് മക്കളെ...."

സിദ്ധാർഥ്:" ശരി ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ... അല്ലെങ്കിൽ മനോജ് വന്നു രണ്ടിനേം ഇപ്പോ ഇറക്കി വിടും."

മീര: "മണി ഒൻപതു ആയി.. ഡേവിഡ് വന്നില്ലേ ഡീ?"

നിമ്മി: "ഇത് വരെ എത്തിയില്ല"

മീര: "ഹ്മ്മ്...."

സിദ്ധാർഥ്: "നിമ്മീ.. ബൈ ഡീ..."

നിമ്മി: "ബൈ ചക്കരേ...."

സിദ്ധു മീര യെ കെട്ടിപിടിച്ചു ചുണ്ടോട് ചുണ്ട് ചേർത്ത് കൊണ്ട് "പോട്ടെ ഡീ"

മീര: "ഹ്മ്മ് ഡാ... മുത്തേ... ഡാ... നീ ആണ് ഡാ എനിക്ക് ഈ ധൈര്യം ഒക്കെ തരുന്നത്. നീ എപ്പോൾ നോ പറയുന്നോ അപ്പോൾ ഞാൻ നിർത്തും എല്ലാം. നീ ഇല്ലായിരുന്നു എങ്കിൽ ഞാൻ ഇതൊന്നും എക്സ്പീരിയൻസ് ചെയ്യില്ലായിരുന്നു പൊന്നു... LOVE YOU മുത്തേ... LOVE YOU LIKE ANYTHING "