Chapter Title : ജീവിത സൗഭാഗ്യം 29 [മീനു]

ഒരു വിശ്വാസവും പ്രതീക്ഷയും എനിക്ക് ഉണ്ടാവും. നിൻ്റെ കാൽപാദങ്ങൾ... നിൻ്റെ മുലകൾ... എത്ര തവണ കണ്ടാലും കളിച്ചാലും ഇതിനോടുള്ള കൊതി ഒന്നും ഒരിക്കലും തീരില്ല നിമ്മീ.....

നിമ്മി: പോടാ...

അലൻ: സത്യം ഡീ....

നിമ്മി: നീ കണ്ടോ, എൻ്റെ ശരീരവും മനസ്സും പരിപൂർണമായി ഞാൻ സിദ്ധു നു കൊടുത്തിട്ടുള്ളതാ. എന്നിട്ടും ഇത്ര സംഭവങ്ങൾ നടന്നിട്ടും അവൻ കണ്ട്രോൾ ചെയ്തത്.

അലൻ: അത് സിദ്ധു നു പറ്റും നിമ്മീ... സിദ്ധു നു എന്നല്ല മിക്കവർക്കും പറ്റുമായിരിക്കും, പക്ഷെ എൻ്റെ ശരീരം അങ്ങനെ അല്ല നിമ്മീ... ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, ഒരു ദിവസം രണ്ടോ മൂന്നോ തവണ എങ്കിലും എനിക്ക് കളയണം, അപ്പോൾ നീ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോളോ?

നിമ്മി: അത് ഞാൻ മനസിലാക്കിയത് കൊണ്ട് ആണല്ലോ ഡാ നിൻ്റെ കൂടെ ഇരുന്നു തന്നതും, എൻ്റെ പാദങ്ങൾ പാൽ പായസം വീണ പോലെ ഇരിക്കുന്നതും.

സിദ്ധു: (ചിരിച്ചു കൊണ്ട്) പാൽ പായസം വീണ കാൽപാദങ്ങൾ… ഇന്നിവിടെ നല്ല നല്ല ഉപമകൾ ആണല്ലോ.

അലൻ: നിമ്മീ....

നിമ്മി: പറയെടാ....

അലൻ: എനിക്ക് വല്യ ആഗ്രഹം ആടീ... എനിക്ക് നീ കളിയ്ക്കാൻ തരണം.

നിമ്മി: പോടാ.

അലൻ: അറ്റ്ലീസ്റ്റ് എനിക്ക് ആ പാൽപായസം വീണ പാദങ്ങൾ ഒന്ന് നക്കാൻ താടി ഇപ്പോൾ?

നിമ്മി: വേണോ അടുത്തത് ?

അലൻ: നീ എന്തൊരു ദുഷ്ട ആടീ?

അതും പറഞ്ഞു അലൻ ഡ്രസ്സ് എടുത്തു ഇട്ടു കൊണ്ട്. സിദ്ധു... പോവാം?

സിദ്ധു: ആട, പോവാം.

നിമ്മി: നിനക്ക് കഴുകണ്ടേ ഡാ?

അലൻ: അത് ഞാൻ പിന്നെ കഴുകിക്കൊള്ളാം.