Chapter Title : ജീവിത സൗഭാഗ്യങ്ങൾ 14 [Love]

കൊണ്ട് ഞാനല്ലടാ ഇവൻ എന്നെ പിടിച്ചത എന്തോ പറയാൻ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു വിളിച്ചു വന്നപ്പോ പെട്ടെന്ന് എന്നെ ഇവൻ

ഞാൻ അവന്റെ തലക്കിട്ട് ടെപ്പോയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക് ജഗ്ഗ്‌ എടുത്തു അടിച്ചു. ചന്ദിയും ഇളക്കി അമ്മ വേഗം അവൻ പറിച്ചെറിഞ്ഞ ടർക്കി എടുത്തു ഉടുത്തു .

അവൻ :+ഇപ്പോ ഞാൻ ആണേടി കഴപ്പി കുറ്റക്കാരൻ നീയും സാറും തുണി ഇല്ലാണ്ട് ബെഡിൽ കിടന്നു മറിയുന്നത്തു എന്തെ ഇവന് അറിയില്ല എന്നാണോ വിചാരം ഇവൻ ആണ് നിന്റെ കഴപ്പി ആയ ഫോട്ടോസ് എനിക്ക് അയച്ചു തന്നു മൂഡ് കേറ്റിയത് അല്ലേടാ മൈരേ..

ഞാന് അമ്മയെ നോക്കുമ്പോ അമ്മ എന്നെന്നോക്കി സങ്കടവും നിസ്സഹായത്തോടെ നില്കുന്നത് കണ്ടു

വേഗം ഞാൻ അവന്റെ റൂമിൽ പോയി bag സാധങ്ങൾ എടുത്തു അവന്റെ നേരെ എറിഞ്ഞു ഇറങ്ങി പോകാൻ പറഞ്ഞു ഇതിന്റെ പേരിൽ സ്കൂളിൽ എങ്ങാനും വാർത്ത ആയാൽ പിന്നെ നിനക്ക് പിന്നെ ജീവൻ ഉണ്ടാവില്ല എന്നോർത്തോ.

അവനെ ഇറക്കി വിടുമ്പോ അമ്മ സങ്കടത്തോടെ റൂമിനകത്തേക്ക് പോയി.

ഞാൻ അവനെ പുറത്താക്കി ഡോർ അടച്ചു നേരെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു ഡോർ അടഞ്ഞു കിടക്കുവായിരുന്നു ഞാൻ ചെന്നു തട്ടി നോക്കി ഡോർ തുറന്നു കേറി ലൈറ്റ് ഇട്ടപോ അമ്മ മറിഞ്ഞു കിടക്കുവായിരുന്നു ഞാൻ ലൈറ്റ് ഓഫാക്കി അമ്മയുടെ അരികിൽ ചെന്നിരുന്നു.

ഞാൻ അമ്മയെ പയ്യെ തോളിൽ കൈ വച്ചു ചെറിയൊരു തണുപ്പ്. ഞാൻ വിളിച്ചു.

ഞാൻ : അമ്മേ.

തിരികെ മറുപടി ഇല്ലാണ്ട് പയ്യെ കരയുന്നത് കേട്ടു ഞാൻ അമ്മയെ പിടിച്ചു കയ്യിടെ രണ്ടു സൈഡിലും ആയി പിടിച്ചു നേരെ കിടത്തി. അമ്മ എനിക്ക് മുഖം തരാതെ മുഖം മറച്ചു ഞാൻ പിടിച്ചു എണീപ്പിച്ചു ഇരുത്തി. അമ്മയെ കെട്ടിപിടിച്ചു കവിളിൽ ചുംബിച്ചു

ഞാൻ : അമ്മേ പോട്ടെ സാരല്ല കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു അമ്മക്കും എനിക്കും ഒരു തെറ്റ് പറ്റി അത്രേം കരുതിയാൽ മതി.

അമ്മ : മോനെ.. മ്മ്ഹ അമ്മക്ക് സഹിക്കുന്നില്ല നീ മതി അമ്മക്ക് എന്റെ തെറ്റിന് നീ എന്നോട് ഷെമിച്ചല്ലോ.

എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു