Chapter Title : ജീവിത സൗഭാഗ്യങ്ങൾ 4 [Love]

ചാടിയിയിട്ടില്ല പുക്കിലും കാണാൻ പറ്റുന്ന പോലെ ആയിരുന്നു അമ്മ നിന്നിരുന്നത്.

എനിക്ക് എന്തോ പോലെ തല കറങ്ങുന്നപോലെ അമ്മ അയാളെയും എന്നെയും മാറി മാറി നോക്കിയിട്ട് കൈ കൊണ്ട് മറച്ചു പിടിച്ചു മുല.

അപ്പോഴാണ് അമ്മയുടെ മുഖത്തു നോക്കി തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്ന അയാളെ ഞാൻ കണ്ടത് അത് രതീഷ് സാർ ആയിരുന്നു.

സാർ എണീറ്റു ഒരു മുണ്ട് മാത്രം ഉള്ളു സാറിന്റെ പുറകിൽ ആയി നിന്നു അമ്മ.

സാർ : ആ നീയോ നീ നീഎപ്പോ വന്നു. സാറിന്റെ ശബ്ദം ആകെ വിളറിയിട്ടിട്ടുണ്ട്

സാർ എന്റെ അടുത്തേക്ക് പയ്യെ നടന്നു വന്നു എനിക്ക് ആകെ ദേഷ്യം വന്നു നില്കുവായിരുന്നു. അമ്മയെ നോക്കുമ്പോ സിന്റെ പുറകിലായി അമ്മയും വന്നു.

സാർ : നീയെപ്പോ വന്നു വന്നിട്ട് എന്താ വിളിക്കാഞ്ഞേ

ഞാൻ : അമ്മ ഒന്ന് വന്നേ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ

അമ്മ സാറിന്റെ പുറകിൽ നിന്നു കുറച്ചു മാറി നിന്നിട്ട് എന്നെ നോക്കി

ഞാൻ : സാർ എനിക്ക് അമ്മയോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട് ഒറ്റയ്ക്ക്

അപ്പോ സാർ എനിക്ക് ഒരു മുറി കാണിച്ചു തന്നു സാർ :ചെല്ലു

ഞാൻ നേരെ മുറിയിലേക്ക് കയറി

ഞാൻതിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോ സാർ അമ്മയെ നോക്കി അമ്മ സാറിനെയും സാർ കൈ വീശികൊണ്ട് പൊയ്ക്കോളാൻ പറഞ്ഞു.

അമ്മം എന്റെ പുറകെ പയ്യെ വന്നു ഞാൻ മുറിയിൽ കേറി അമ്മ പുറകെ വന്നു.

അമ്മം കേറി വന്നപ്പോ ഞാൻ ചെന്നു കുറ്റി ഇട്ടു അമ്മ പേടിച്ചു പുറകോട്ട് മാറി. ഞാൻ തിരിഞ്ഞിട്ട്

ഞാൻ : അമ്മേ എന്താണ് ഈ കൊലം അമ്മക്ക് എങ്ങനെ ഈ സാറിന്റെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ നില്കാൻ മനസ് വന്നു

അമ്മ : ടാ ഞാൻ.

ഞാൻ : അമ്മ ഒന്നും പറയണ്ട

അമ്മ : ടാ ഞാൻ അറിഞ്ഞു കൊണ്ടല്ല സാർ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോ

ഞാൻ : എന്ത് സാരി ഊരി കളയാൻ ആണോ

അമ്മ : ഉം

ഞാൻ : അമ്മ ഇവിടെ വന്നത് ഇതിനു ആയിരുന്നോഅച്ഛൻ എങ്ങാനും അറിഞ്ഞാൽ അറിയാലോ