Chapter Title : ജീവിത സൗഭാഗ്യങ്ങൾ [Love]

കൊണ്ട് വിടണം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ കൂടെ പോയി. അപ്പോഴാണ് ഞങ്ങളെ കടന്നു രതീഷ് സാറിന്റെ കാർ സ്പീഡിൽ കടന്നു പോകുന്നത് കണ്ടത്.

അപ്പോഴാണ് ബാക്കിൽ ഇരുന്നു അവൻ പറയുന്നത്

ഫ്രണ്ട് : ടാ അതിൽ ഒരു ചരക്ക് ഉണ്ടെടാ

ഞാൻ : അതിനെന്താടാ അയാളുടെ വൈഫ്‌ വല്ലോം ആയിരിക്കും

ഫ്രണ്ട് :കല്യാണം കഴിയാത്ത സാറിനു എവിടുന്ന് വൈഫ്‌

ഞാൻ : വല്ല കസിൻ ആയിക്കൂടെ

ഫ്രണ്ട് : സർ ഒരു അനാഥനാണ് മണ്ടാ

ഞാൻ : വല്ല ഫ്രെണ്ട്സ് ആവും

ഫ്രണ്ട് : പുള്ളിക്കാരനു ഫ്രെണ്ട്സ് ഒന്നുമില്ല അങ്ങനെ അധികം മിണ്ടുന്ന ആളല്ല

ഞാൻ : അത് ആരേലും ആവട്ടെടാ

ഫ്രണ്ട് : ഹോ ഇന്ന് അവളുടെ കാര്യം പോക്കാ

ഞാൻ : അതെന്നാടാ കൊല്ലാൻ കൊണ്ട് പോകുവാണോ അവളെ ?

ഫ്രണ്ട് : അതേടാ കൊല്ലാൻ തന്നെയാ പക്ഷെ ഊക്കി കൊല്ലാൻ ആണ്.

ഞാൻ :എന്തോന്ന്

ഫ്രണ്ട് : അതേടാ പുള്ളികാരനു കുറച്ചു കഴപ്പൊക്കെ ഉണ്ട് ഒരിക്കൽ സറിന്റെ റൂമിൽ ഞാൻ ചെന്നപ്പോ നമ്മുടെ ക്ലസ് ടീച്ചർ ഇല്ലേ പുള്ളികാരിയുടെ തോളിൽ ആയിരുന്നു പിടിച്ചു നിന്നത് ഞാൻ വന്നപ്പോ കൈ മാറ്റി ആൾ സീറ്റിൽ പോയി ഇരുന്നു.

ഞാൻ : എന്നിട്ട്

ഫ്രണ്ട് : എന്നിട്ട് എന്താ ഫീസ് കൊടുക്കാൻ പോയതാ കൊടുത്തിട്ട് ഞാൻ ഇങ് പൊന്നു.

ഞാൻ : വല്ലതും നടന്നോ നീ കണ്ടോ

ഫ്രണ്ട് : ഞാൻ കണ്ടില്ല പക്ഷെ ടീച്ചറുടെ മുഖം ഒക്കെ ചുവന്നപോലെ ആയിരുന്നു.

ഞാൻ : അതൊക്കെ തോന്നുന്നതാവും

ഫ്രണ്ട് : അങ്ങനെങ്കിൽ അങ്ങനെ നീ വിശ്വസിക്കണ്ട.

ഞാൻ :മം

ഫ്രണ്ട് : ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാ ഇന്ന് കൂടെ പോയവൾടെ പൂറും കൊതവും പൊളിച്ചു വായിൽ കൊടുത്തിട്ടേ വിടു ചിലപ്പോ വിടില്ല ഊക്കി പൊളിക്കും

ഞാൻ : ടീച്ചറെ പറ്റി അങ്ങനെ ഒന്നും പറയല്ലേടാ.

ഫ്രണ്ട് : ഇന്ന് അല്ലേൽ നാളെ കണ്ടോ അവളുടെ സൈസ് വെത്യാസം വരും അവളുടെ കെട്ടിയോൻ ആരാണോ അവന്റെ കഷ്ടകാലം അവളുടെ