Chapter Title : ജീവിതഗാഥകളെ 2 [തോന്നിവാസി]

പിടിച്ച് മാപ്പ് പറയാം.
ടീച്ചർ: ഇപ്പൊ നിൻ്റെ ദേഷ്യം മാറിയോ😡😡
ഞാൻ : അറിയാണ്ട് പറ്റിയത് ആണ്.സോറി ടീച്ചറെ😔😔😔
ടീച്ചർ : ഓകെ ഞാൻ ക്ഷേമിക്കാം.പക്ഷേ എനിക്ക് നിന്നെ വെറുതെ വിട്ടാൽ ഒരു സമാധാനം കിട്ടില്ല.
ഞാൻ:ടീച്ചർ പറഞ്ഞോ എന്തു വേണേലും ഞാൻ ചെയ്യാം.പ്ലീസ്😥😥
ടീച്ചർ: ഹാ അങ്ങനെ വരട്ടെ .തൽക്കാലം എൻ്റെ കാല് പിടിച്ച് മാപ്പ് പറ ( അത്ര നേരം ദേഷ്യം ആയിർന്ന ടീച്ചർ ഇപ്പൊ കൂൾ ആയി )
ഞാൻ : ടീച്ചറെ അതൊക്കെ വേണോ
ടീച്ചർ: ഞാൻ പറയണത് കേട്ടാൽ മതി. നീ ചെയ്ത കാര്യം പറഞ്ഞ് മാപ്പ് പറയാൻ
ഞാൻ എണീറ്റ് പോയിട്ട് ടീച്ചറെ കാലിൽ പിടിച്ച് ഇരിന്നു.( ടീച്ചറെ കാല് കാണാൻ നല്ല രസം ആണ് കണ്ടാൽ കടിച്ചു തിന്നാൻ തോന്നും.നല്ല വെളുത്ത നിറം നല്ല വൃത്തിയും ആണ്.അത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എൻ്റെ കുട്ടൻ ഉണർന്നു).ടീച്ചറെ മാപ്പ്.
ടീച്ചർ : ഹമ്മ്, പൊയ്ക്കോ.
ടീച്ചർ കൂൾ ആണ്. അതോടെ എനിക്ക് ചെറിയ ധൈര്യം വന്നു.
ഞാൻ കാല് പിടിച്ച് ഉമ്മ വെച്ചു.പെട്ടെന്ന് തന്നെ വിരലുകൾ ഞാന് വായിലാക്കി ഊമ്പി വലിച്ചു. ടീച്ചർ കാല് വലിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ഞാന് കൈ കൊണ്ട് തടഞ്ഞു.എന്നിട്ട് വിരലുകൾ ഓരോന്നും മാറി മാറി നുണഞ്ഞു. നല്ല ടേസ്റ്റ് ആയിരിന്നു.ടീച്ചർ ചെറുതായി മൂഡ് ആയി വന്നു. പെട്ടെന്ന് ഞാന് എണീറ്റ് ബാഗ് എടുത്ത് വീട്ടിൽ പോയി.
വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ നല്ല സന്തോഷത്തിൽ ആയിർന്നു. കാരണം ടോയ്സി എന്ന ചരക്ക് എനിക്ക് ചെറുതായി വളഞ്ഞല്ലോ. അന്ന്