Chapter Title : ജീവിതം [ഗന്ധർവ്വൻ]
ജീവിതം [ഗന്ധർവ്വൻ]
JEEVITHAM AUTHOR:GANDHARVAN
ഓർമ്മകൾ മനസ്സിൽനിന്നും മാഞ്ഞുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പൂർണ്ണമായും ഓർമ്മകൾ എന്നിൽ നിന്നും ഇല്ലാതാകുന്നതിനും മുൻപ് എനിക്ക് അവ എവിടെയെങ്കിലും പകർത്തി വയ്ക്കണം.
2010, JUNE.
എന്റെ പേര് ലക്ഷ്മി. (1958ൽ) ഒരു പണക്കാരൻന്റെ മകളായാണ് ഞാൻ ജനിച്ചത്. എന്റെ 5ആം വയസിൽ ഒരു അപകടത്തിൽപെട്ടു അച്ഛനും-അമ്മയും മരിച്ചു. അതിനുശേഷം എന്റെ മുത്തച്ചനാണ് എന്നെ നോക്കിയത്. (മുത്തശ്ശി ഞാൻ ജനിക്കുന്നതിന് മുന്പേ മരിച്ചു.) മുത്തച്ഛന് പാലക്കാട് ഒരു വീടുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ അവിടെയായിരുന്നു താമസം. ഒരു വലിയവീട് ചുറ്റും കാടും കൃഷിസ്ഥലങ്ങളും, അവിടെ ഞാനും മുത്തച്ചനും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെ എല്ലാവരും മുത്തച്ഛൻനെ "തബ്രാ"എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. അവിടെയുള്ള കൃഷിസ്ഥലങ്ങൾ മുഴുവൻ മുത്തച്ഛൻന്റെതായിരുന്നു. മുത്തച്ഛനായിരുന്നു എന്നിക്ക് എഴുതാനും വായിക്കാനും പഠിപ്പിച്ചത്.
എനിക്ക് ഒരു 10വയസ് കാണും, ഞാൻ മൂത്രമൊഴിക്കാൻ ബാത്റൂമിൽ കയറി. പാവാടപൊക്കി ഇരുന്നു. പെട്ടന്ന് എന്റെ കാലിന്റെ ഇടയിൽനിന്നും ചോര വരുന്നത്കണ്ടു ഞാൻ പേടിച്ച് അലറി.
എന്റെ അലർച്ചകേട്ട് മുത്തച്ഛൻ ഓടിവന്നു. കയ്യിലും കാലിലും ചോരയായി നിൽക്കുന്ന എന്നെ നോക്കിനിന്നു. ഞാൻ ഓടിചെന്ന് മുത്തച്ഛനെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഉറക്കെകരഞ്ഞു.
മുത്തച്ഛന് കാര്യംമനസിലായി, എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു സമാധാനിപിച്ചു. എന്റെ കരച്ചിൽ നിന്ന്കഴിഞ്ഞ് മുത്തച്ഛൻ എന്നെ മുത്തച്ഛൻന്റെ നെഞ്ചിൽനിന്നും വേര്പെടുത്തി. എന്റെ മുഖത്തുനോക്കി ചിരിച്ചു. നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മയുംതന്നു.
എന്നിട്ട് എന്റെ പാവാടയും ഷർട്ടുംഅഴിച്ചു എന്നെ കുളിപ്പിച്ചു. കയ്യിലും കാലിലും പറ്റിയ ചോര മുഴുവൻ കഴുകികളഞ്ഞു. എല്ലാ ദിവസവും മുത്തച്ഛനാണ് എന്നെ കുളിപ്പിക്കാറുള്ളതു പക്ഷെ ഇന്ന് എന്റെ ശരീരത്തിൽ തൊടുമ്പോൾ മുത്തച്ഛന്റെ കയ്യ് ചെറുതായി വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കുളികഴിഞ്ഞ് ഒരു തോർത്ത്ഉടുത്ത് ഞാനും മുത്തച്ഛനും ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും അസുഖംഉണ്ടോ ഞാൻ മരിച്ചുപോകുമോ എന്ന് ചിന്തിച്ചു ഞാൻനടന്നു.
മുത്തച്ഛൻ എന്നെ കട്ടിലിൽ കയറ്റിയിരുത്തി എന്റെ കവിളിൽ ഉമ്മവച്ചു.
അയ്യേ... ലക്ഷ്മികുട്ടീടെ പേടി മാറില്ലേ ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലകുനിച്ചു. പേടിക്കണ്ടട്ടാ... എന്റെ ലക്ഷ്മികുട്ടി വല്യപെണ്ണായതല്ലേ. എനിക്ക് ഒന്നും മനസിലായില്ല, ഞാൻ മുത്തച്ഛന്റെ മുഖത്തെക്ക് നോക്കി.
എന്റെ ലക്ഷ്മികുട്ടി ഇത്രയുംനാൾ കൊച്ചുകുട്ടി ആയിരുന്നു, ഇപ്പൊ വലുതായി. ഇനി ചോര വന്നാൽ പേടികണ്ടാട്ടോ…മുത്തച്ഛനോട് പറഞ്ഞാൽമതി. മുത്തച്ഛൻ എന്റെ മുഖംകൈയിലെടുത്ത് എന്റെ രണ്ടു കവിളിലും ഉമ്മവച്ചു. എന്നിട്ട് ഞാൻ ഉടുത്തിരുന്ന തോർത്ത് അഴിച്ചു എന്റെ തലഒന്നുകൂടി തോർത്തി പുറത്തുപോയി.
മുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞതൊന്നും എനിക്ക് മനസിലായില്ല. ഞാൻ കാലകത്തിവച്ച് പതുക്കെ അവിടെ തൊട്ടു നോക്കി. ചെറിയ നനവ്ഉണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടന്ന് മുത്തച്ഛൻ
💬 Comments
View all comments