ജീവിതം നദി പോലെ 10

Jeevitham Nadipole Part 10 | Author : Dr.Wanderlust

[ Previous Part ] [ www.kkstories.com ]

എഴുതാനുള്ള മടി കൊണ്ട് ഒന്ന്‌ തട്ടിക്കൂട്ടിയത് ആണ്. 🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻 ഭയങ്കര മടി.... 🙏🏻🙏🏻🙏🏻

-------------------------------------------------------------എനിക്ക് കിടന്നിട്ട് ഉറക്കം വരുന്നില്ല. തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും ബെഡ്ഡിൽ കിടന്നു. സമീറയ്ക്ക് സുഖമില്ല എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ തൊട്ട് തുടങ്ങിയതാണ് എനിക്കീ അസ്വസ്ഥത.

ഞാൻ ഉച്ചക്ക് ഷോപ്പിൽ എത്തിയപ്പോഴേക്കും അവൾ ലീവ് എടുത്തു പോയിരുന്നു. വിളിച്ചിട്ട് ആണെങ്കിൽ ഫോൺ എടുക്കുന്നുമില്ല. സന്ധ്യക്ക് ഇപ്പോൾ കുഴപ്പമില്ല എന്നൊരു മെസ്സേജ് മാത്രം.

അല്ലെങ്കിൽ ഫോൺ വിളിക്കാതെ കിടക്കാത്ത പെണ്ണാണ്. വീട്ടിൽ ആയത് കൊണ്ട്അങ്ങോട്ട്‌ പോകാനും ഒക്കില്ല. എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്ന പോലെ തോന്നി. വെള്ളമടിക്കാനും തോന്നുന്നില്ല. ആങ്സൈറ്റി അങ്ങ് കൂടി പാനിക് അറ്റാക്ക് ആകുമെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു ബാൽക്കണിയിലേക്ക് പോയി. ഒരു സിഗരറ്റ് എടുത്തു പുകച്ചു. സമയം നോക്കി. പത്തര കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ഇനി നോക്കിയിരിക്കാൻ പറ്റില്ല. അവളെ ഒന്ന്‌ കണ്ടേ പറ്റൂ. ഞാൻ ജാക്കേറ്റും, ഹെൽമെറ്റും എടുത്തു ഇറങ്ങി. ഫ്ലാറ്റ് ലോക്ക് ചെയ്തു താഴേക്കു പോയി. ബൈക്ക് എടുത്തു നേരെ സമീറയുടെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി പുറപ്പെട്ടു.

നിലാവുള്ള രാത്രി ആയിരുന്നു. കലുഷിതമായ മനസ്സിനെ തണുപ്പിക്കാനെന്നോണം തണുത്തൊരു കാശു വീശിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പ്രഭ വിതറി നിൽക്കുന്ന ചന്ദ്രനും, നക്ഷത്രങ്ങളും ഒന്നും എന്റെ മനസിനെ സ്പർശിച്ചതേയില്ല. സമീറയെ കാണണം. അതിനു പകരമായി ഈ ലോകം മുഴുവൻ കിട്ടിയാലും എനിക്ക് വേണ്ട, അതിലൊക്കെ ഉപരിയായി എന്റെ മനസ്സിൽ എവിടെയോ അവൾക്കൊരു സ്ഥാനമുണ്ട്.

നിലാവുള്ള രാത്രികളിലെ മൂന്നാം യാമങ്ങളില്‍ ചില നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ഭൂമിയിലേക്കിറങ്ങാറുണ്ടത്രേ

പിന്നീട് ഭൂമിയോട് അത്രമേല്‍ പ്രണയാതുരരാകയാല്‍ തിരികെ ആകാശത്തേക്ക് മടങ്ങാതെ ഭൂമിയില്‍ തന്നെ

അവര്‍ തങ്ങാറുമുണ്ട്....അങ്ങനെ എന്നോ മടങ്ങാതെയീ മണ്ണിൽ പെണ്ണായി പിറന്നൊരു നഷ്ത്രമാണവൾ...

ആലോചനയുടെ കുത്തൊഴുക്കിൽ സ്ഥലങ്ങൾ പിന്നിലേക്ക് ഓടി മറയുകയായിരുന്നു. തൃപ്പുണിത്തുറ എത്തി പഴയ ബസ് സ്റ്റാൻഡ് റോഡിൽ നിന്ന് കുറച്ചു മുന്നോട്ട് പോയി വലത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ സമീറയുടെ വീടായി. ബൈക്ക് പുറത്തെ വഴിയരുകിൽ ഒതുക്കി.

മിക്ക വീടുകളിലും വെട്ടമുണ്ട്. ആളുകൾ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല. സമീറയുടെ വീട്ടിലും ഉള്ളിൽ വെളിച്ചമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. ഞാൻ ഗേറ്റ് തുറന്നു ഉള്ളിൽ കയറി. മുറ്റത്തെ നിഴലുകളുടെ ഇരുട്ടിനെ മറയാക്കി സമീറയുടെ മുറിയുടെ അരികിലെത്തി. മുറിയുടെ പുറത്തെ ജനൽ പാളിയിൽ തട്ടി. മൂന്നു നാല് ആവർത്തിയായപ്പോൾ ഉള്ളിൽ അനക്കം കേട്ട് തുടങ്ങി.

"ആരാ?" പേടി കൊണ്ടാണോ സുഖമില്ലായ്‌മയാണോ ക്ഷീണിച്ച സ്വരമായിരുന്നു സമീറയ്ക്ക്...

"സമീറ ഞാനാ..." ഞാൻ പറഞ്ഞു തീർന്നതും ജനൽ പാളികൾ തുറക്കപ്പെട്ടു.

"പടച്ചോനെ... നീയെന്താ അജൂ ഇവിടെ? "

"നിന്നെ കാണാൻ.."

"ഈ രാത്രിയിലോ? അള്ളാ ആരെങ്കിലും കണ്ടാലോ?"

"പിന്നെ ആരു കാണാൻ.. നിന്റെ വയ്യായ്ക മാറിയോ? " ഞാൻ ജനലിനിടയിലൂടെ അവളുടെ കരം ഗ്രഹിച്ചു.

"ക്ഷീണമുണ്ടെടാ...ഉച്ചക്ക് വന്നിട്ട് ഗുളിക കഴിച്ചു കിടന്നതാ.ഇടയ്ക്ക് ഒന്ന്‌ എണീറ്റു പിന്നെയും കിടന്നു .. ഇപ്പോള എഴുന്നേറ്റത്..." അവൾ മെല്ലെ പറഞ്ഞു. പരിഭ്രമം കൊണ്ട് ആ കണ്ണുകൾ ചുറ്റും ഓടിനടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...