Chapter Title : ജീവിതം നദി പോലെ…17 [Dr.wanderlust]

രീതിയിലും അപമാനിച്ചു, ആലീസിന്റെ മുഖം എങ്ങനെയായിരുന്നു, നിനക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടോ? അവളുടെ കണ്ണുകൾ... അവൾ എത്ര വേദനിച്ചു എന്ന് നിനക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലേ?

ഞാൻ: (ചിരി മങ്ങി, ഗൗരവത്തോടെ) അവൾ അതൊക്കെ മറക്കും. പിന്നെ അവളിൽ ഞാനൊരു വേദനയും കണ്ടില്ല .

മനസാക്ഷി: (ഗൗരവത്തോടെ) മറക്കും, അല്ലേ? നിന്റെ പ്രവർത്തികൾ ആലീസിന്റെ ഉള്ളിൽ എത്ര ദിവസം കിടക്കും, അജു? അവളുടെ ആത്മാഭിമാനം തിരികെ വരുമോ? നിന്റെ നാവിന്റെ മൂർച്ച, അത് ഒരു കത്തി പോലെയാണ്. നീ അത് ആയുധമാക്കി, ആലീസിനെ മാത്രമല്ല, ജോസിനെയും വേദനിപ്പിച്ചു.

ഞാൻ: (ദേഷ്യത്തോടെ) ജോസോ? അവൻ അല്ലേ എല്ലാം തുടങ്ങി വച്ചത്. സ്വന്തം ഭാര്യയെ കൂട്ടികൊടുത്തു സുഖിക്കുന്ന ആ പരനാറിയെ എന്തിനു നീ മഹാനാക്കുന്നു.?

മനസാക്ഷി: (നിശ്ശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം) അവനെ അങ്ങിനെ ആക്കിയത് നീയല്ലേ? ബ്ലാക്ക് മെയിലിങ് എന്നതും ഒരു തരം റേപ്പ് തന്നെയാണെന്ന് നിനക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ലേ? എന്തൊക്കെ വൃത്തികേട്കൾ ആണ് നീ ആ ഭാര്യ ഭർത്താക്കന്മാരോട് ചെയ്തത്.

ഞാൻ: (ശബ്ദം ഉയർത്തി) ഞാൻ അവനെ കൊന്നില്ല! ഞാൻ എന്റെ ജോലി ചെയ്തു! ഇക്കയുടെ സാമ്രാജ്യം, സ്വർണ്ണം... ഇതൊക്കെ എന്റെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. ഈ ലോകത്ത് ദയ കാണിച്ചാൽ, ഞാൻ തോറ്റുപോകും! പിന്നെ ചിലപ്പോൾ ഞാൻ ജീവനോടെ ഉണ്ടായെന്നു പോലും വരില്ല.

മനസാക്ഷി: (കുറ്റപ്പെടുത്തലിന്റെ സ്വരത്തിൽ) ദൗർബല്യം? സ്നേഹം കാണിക്കുന്നത് ദൗർബല്യമല്ല, അജു. നിന്റെ ഈ "ശക്തി" എന്നത്, നിന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയമാണ്.

ഞാൻ: (ദേഷ്യം വിട്ട്, ശബ്ദം താഴ്ന്ന്) എന്താണ് നിനക്ക് വേണ്ടത്? ഞാൻ എന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ മാറ്റണോ? ഇക്കയുടെ ബിസിനസ്സ്, ഈ സ്വർണ്ണ കടത്ത്... ഇതിന്റെ ഇടയിൽ ഞാൻ എങ്ങനെ ഒരു "നല്ല മനുഷ്യനാകും"?

മനസാക്ഷി: (ശാന്തമായി) നല്ല മനുഷ്യനാകാൻ, നിന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയത്തെ നേരിടണം, അജു. സമീറയോട് നീ കാണിക്കുന്ന ആ സ്നേഹം, ആ ശാന്തത... അത് നിന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപമാണ്. എന്തുകൊണ്ടാണ് ആ രൂപം ഐഷുവിനോടോ, അസീനോടോ, സമയ്യയോടോ, ആലീസിനോടോ നിനക്ക് കാണിക്കാൻ കഴിയാത്തത്? നിന്റെ ഈ ക്രൂരത, ഈ മുഖം മൂടി... ഇതൊക്കെ നിന്നെ നശിപ്പിക്കുകയാണ്.

ഞാൻ: