Chapter Title : ജീവിതം നദി പോലെ…17 [Dr.wanderlust]

ഐഷു?” ഞാൻ മൃദുവായി ചോദിച്ചു.

അവൾ പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി, എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. “എന്തിനീ നാടകം, ഇക്കാ? നിന്റെ കളി കഴിഞ്ഞില്ലേ?”അവളുടെ വാക്കുകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ കുത്തി. ഞാനൊന്ന് പകച്ചു പോയി.

“ഞാൻ… ഞാൻ നമ്മുടെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ്—”

“നമ്മുടെ? നിന്റെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ്, ഇക്ക,” അവൾ തടസ്സപ്പെടുത്തി. “നിന്റെ പദ്ധതികൾ, നിന്റെ ഗെയിം… എല്ലാം നിന്റെ സ്വാർത്ഥതയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ്. അമ്മിയെ നോക്ക്. നീ അവളെ എന്താക്കി? ഒരു… ഒരു…” അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറി, കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

“ഐഷു, ഞാൻ—” ഞാൻ എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ അവൾ എഴുന്നേറ്റ് മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് പോയി.

എന്റെ ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം നിന്നു. അവൾ എന്നെ വെറുക്കുന്നുണ്ടോ? അതോ, അവളുടെ അമ്മയോടുള്ള വിദ്വേഷമാണോ എന്നിലേക്ക് തിരിയുന്നത്?

ആകെ മരവിച്ചു പോയ ഞാൻ വേഗം വണ്ടിയെടുത്തു ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പോയി.

-------------------------------------------------------------

അന്ന് രാത്രി, ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ബാൽക്കണിയിൽ ഇരുന്നു, ഒരു ഗ്ലാസ് വിസ്കിയുമായി ചാരിക്കിടന്നു നഗരത്തിന്റെ രാത്രി കാഴ്ചകൾ ആസ്വദിക്കുന്നു. .

വിസ്കി ഗ്ലാസിന്റെ തണുപ്പ് കൈകളിൽ അനുഭവപ്പെടുന്നു. മനസ്സ് ഒരു കടലിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് മുങ്ങിത്താഴുന്നു—സമയ്യ, ഐഷു, അസീന... ഇന്ന് നടന്നതെല്ലാം, എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റായി തല്ലിത്തകർക്കുന്നു.

ഇന്ന് നടന്നതെല്ലാം, ഓർമ്മകളായി മനസ്സിൽ തിരയടിക്കുന്നു. സമയ്യ, ഐഷു, അസീന... ഒരു ദിവസം, ഒരേ സമയം, എന്റെ എല്ലാ കാമവെറികളും, ഫാന്റസികളും അവരിൽ തീർത്ത ഒരു ദിവസം. പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ, ഈ നിശ്ശബ്ദതയിൽ, എന്റെ മനസ്സിന്റെ ഒരു ഭാഗം എന്നോട് തന്നെ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു.

സമയ്യ... അവളുടെ ചിരി, അവളുടെ സ്പർശനം, അവളുടെ ശരീരം... ഒരു കാലത്ത് എന്റെ കാമവെറിയുടെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഇന്ന്, ഐഷുവിന്റെ മുന്നിൽ, അവളെ ഞാൻ എന്റെ ഏറ്റവും വന്യമായ ഫാന്റസികൾക്ക് ഇരയാക്കിയപ്പോൾ, അവളുടെ മുഖത്ത് ഞാൻ കണ്ടത്... അത് എന്റെ മനസ്സിനെ കുത്തിനോവിക്കുന്നു.

തലയ്ക്കു ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നു. എന്ത് ചെയ്യും?

എന്റെ മനസ്സ് സമീറയിലേക്ക് പോയി. അവളെ ഞാൻ വിളിക്കണോ?

അവൾ ഇപ്പോൾ എന്ത് ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാവും? അവളുടെ കുഞ്ഞിന്റെ ചിരി, അവളുടെ മുഖത്തെ ആ വിഷാദം—എല്ലാം എന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു.

ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു, അവളുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു.

“ഹലോ?” അവളുടെ ശബ്ദം, മൃദുവും ക്ഷീണിതവും.

“സമീറ, നിനക്ക്… നിനക്ക് ഓക്കേ ആണോ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.ഒരു നിമിഷത്തെ നിശ്ശബ്ദത.

“ഞാൻ… ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നു,