Chapter Title : ജീവിതം നദി പോലെ…19 [Dr.wanderlust]
പിന്നെ കിടന്നു കൊടുക്കാൻ അവളും, കൂട്ടിക്കൊടുക്കാൻ താനും.. ഇനി ആ തൊഴിലുകൊണ്ട് ജീവിച്ചാൽ പോരേ.."
"കുഞ്ഞേ.. അതൊരബദ്ധം.. ഇനിയൊരിക്കലും ആവർത്തിക്കില്ല.." ജോസ് എന്റെ കൈയെടുത്തു പിടിച്ചു യാചിച്ചു..
ഞാൻ മറുപടി പറയാൻ വാ തുറന്നതും എന്റെ വലം കൈയിൽ ആലീസ് പിടിച്ചു, മുട്ടിന്മേൽ നിന്ന് എന്റെ കൈ പിടിച്ചു,
"അജൂ.. എന്ത് വേണേൽ ആയിക്കോ. പക്ഷേ ഇത് ചെയ്യരുത് പ്ലീസ്.. ഇനിയൊരിക്കലും ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചെയ്യില്ല.."
"എങ്ങനെ ചെയ്യില്ല.." ഞാൻ ശബ്ദം കനപ്പിച്ചു.
"അത്.. ഇപ്പോൾ.. ഉണ്ടായ പോലെ.." ആലീസ് വിക്കി..
"വിക്കാതെ പറയെടി കൂതിച്ചീ.."
"ഞാൻ... കാശു വാങ്ങി ആരുടേയും കൂടെ കിടക്കാൻ പോവില്ല.."
"അപ്പോൾ ഇനി യെന്റെ കൂടെ കിടക്കുമ്പോൾ നിനക്ക് കാശ് വേണ്ടേ?"
"അത്... അത്.." അവളൊന്ന് വിക്കി.
ഞാൻ അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചുയർത്തി എന്നോട് ചേർത്തു...
"പറയെടി കൂതിച്ചീ... നിനക്ക് കാശു വേണോ?."
ആലീസ് തല കുനിച്ചു.. ജോസ് ആകാംഷയോടെ ആലീസിനെ നോക്കി..
"അപ്പോൾ വേണമെന്നു പറയാനുള്ള നാണമൊക്കെ നിനക്ക് ബാക്കിയുണ്ടല്ലേ.."
ആലീസിനെ അങ്ങിനെ ഹുമിലിയേറ്റ് ചെയ്യുന്നതിൽ ഞാൻ ഒരു ക്രൂരമായ ആനന്ദമനുഭവിച്ചിരുന്നു.
"ഇതൊന്നും ക്ഷമിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല ആലീസെ.. എനിക്ക് കിടക്ക വിരിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ എനിക്ക് മടുക്കുവോളം എനിക്ക് മാത്രം. അത് ആദ്യമേ ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ.. അല്ലാതെ നാട്ടുകാർക്ക് മുഴുവൻ തുറന്നു കൊടുക്കുന്ന ഒരു വെടിപ്പുര എനിക്കെന്തിനാ?"
ആലീസ് തല കുനിച്ചിരുന്നു. ഞാൻ കുനിഞ്ഞു അവളുടെ മുടിക്കുത്തിനു പിടിച്ചു പൊക്കി എടുത്തു.
"ആാാാ..." അവൾ ഒരു കൈകൊണ്ട് പിന്നിലെ കൈയിൽ പിടിച്ചു.
"ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്.. തല്ക്കാലം നീ എന്റെ കൂടെ വാ.. ഒരാഴ്ച ഫ്ലാറ്റിൽ നിൽക്ക്.. എന്നിട്ട് തീരുമാനിക്കാം.."
ആലീസ് മറുത്തൊരക്ഷരം പറയാതെ ഉള്ളിലേക്ക് പോയി, പിന്നെ ഒരു ബാഗുമായി പുറത്തേക്ക് വന്നു. ഞാൻ ജോസിനെ നോക്കി.
"ഒരാഴ്ചത്തേക്ക് നിന്നെ ആ പരിസരത്തേക്ക് കണ്ടേക്കരുത്..കണ്ടാൽ..."
ജോസ് ദയനീയമായി എന്നെയും ആലീസിനെയും നോക്കി. ആലീസിന്റെ മുഖം കല്ലുപോലെ ഉറച്ചിരുന്നു. അവൾ അവനെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ നേരെ കാറിലേക്ക് പോയി കയറി..
----------------------------------------------------
ഞാൻ പതിവ് പോലെ രാവിലെ കടയിലേക്ക്
💬 Comments
View all comments