Chapter Title : ജീവിതം സാക്ഷി 2 [കട്ടകലിപ്പൻ]

.!"

അമ്മായി, അമ്മയെ കളിയാക്കുന്നത് എനിക്ക് പുത്തരിയല്ല,എന്റെ അമ്മയും ആ കാര്യത്തിൽ ഒപ്പത്തിനൊപ്പം നിക്കും, പക്ഷെ തന്തപ്പടിയെ കുറിച്ചുള്ള അറിവ് എനിക്ക് പുതിയതായിരുന്നു

" ഏഹ്ഹ് ആര് എന്റെ അച്ഛനോ, അമ്മായിയെന്താ അങ്ങനെ പറഞ്ഞേ ? അച്ഛൻ ഉഡായിപ്പ ?"

എനിക്ക് ആകാംഷയെക്കാൾ അച്ഛനെ ഓർത്തു അഭിമാനം തോന്നിയ നിമിഷങ്ങൾ, ആ പാവം സ്കൂൾ മാഷിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇങ്ങനൊരു ആശാൻ ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടാരുന്നല്ലേ, കൊച്ചു കള്ളാ പിതാമഹാ.. എനിക്കറിയാതെ ചിരിപൊട്ടി .

"എന്താടാ നിന്ന് കിളിക്കുന്നേ ? അയ്യടാ കൊച്ചുചെറുക്കന്റെ വായിൽ വരുന്ന വാക്കുകൾ കണ്ടില്ലേ, നീപോയി ആ കഥയൊക്കെ നിന്റെ അമ്മയോട് ചോദിക്കടാ" അമ്മായി തെല്ലു കപട ദേഷ്യം കാണിച്ചു എന്നോട് ഗർവിച്ചു

"അല്ലേലും അമ്മയും അമ്മായിയും കണക്കാ, പറയുന്നത് എന്താണെന്നു ദൈവംതമ്പുരാന് മാത്രമേ മനസ്സിലാവൂ .!" ഞാനെന്റെ നിസ്സാഹായാവസ്ഥ വെളുപ്പെടുത്തി

"ആഹ് നിന്റെ അച്ഛനേം പണ്ട് ഇങ്ങനെയുള്ള വേലത്തരങ്ങളൊക്കെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്നു, ചുമ്മാതാണോ പടുത്തം കഴിഞ്ഞു ജോലികിട്ടുന്നതിന് മുന്നേ അവനെ ഞങ്ങടെ അച്ഛൻ പിടിച്ചു സ്വന്തത്തിലുള്ള നിന്റെ അമ്മയെ കൊണ്ട് കെട്ടിച്ചത്, ആഹ് നിന്റ ഈച്ചനെ വെച്ച് നോക്കുമ്പോ നീ വളരെ ബേധമാണ്.."

ഏഹ് എന്റെ തന്തപ്പടി ഇത്ര ഭീകരനോ.? എനിക്കുതന്നെ അത്ഭുതം തോന്നി, വീട്ടിൽ 'അമ്മ ഭരണമാണ്, 'അമ്മ ആള് പാവമാണേലും എന്റെ അമ്മായിയെപോലെതന്നെ, പൊട്ടൻ ചന്തയ്ക്കുപോയപോലത്തെ സ്വഭാവമാണ് എന്താ എപ്പഴാ ചെയ്യണ്ടത് എന്ന് ഒരു എത്തും പിടിയുമില്ല

"അതിരിക്കട്ടെ എടാ സനലേ, നീയാ രതീഷും കൂടെ എന്താ പരുപാടി .?"

"ഏഹ്ഹ് എന്തു പരുപാടി, രതീഷണ്ണനെ ഞാൻ അവിടെ വെച്ച് കണ്ടതെ ഉള്ളു, അല്ലാതെ വേറൊന്നുമില്ല.!"

അമ്മായി ഒരു വെള്ള സാരിയും, ചുവന്ന ബ്ളൗസുമായിരുന്നു വേഷം, ഇവർക്കീ തിരക്കിനടിയിലും ഇതൊക്കെ വലിച്ചു കേറ്റാനുള്ള സമയം എവിടുന്നു കിട്ടിയോ ആവോ? അവരുടെ കക്ഷം ആകെ വിയർത്തിരുന്നു, ഇടത്തെ മുലയുടെ സൈഡുഭാഗം ഒന്ന് ഏന്തിവലിഞ്ഞു നോക്കിയാ കാണാനും പറ്റും, ഞാൻ വളരെ പ്രെയാസപെട്ടു നോക്കാനുള്ള ശ്രെമങ്ങൾ ആരംഭിച്ചിരുന്നു

"ആ കുറുക്കന്റെ കണ്ണ് എപ്പഴും കോഴിക്കൂട്ടിൽ തന്നെ.!"

അവരുടെ ഉപമ കേട്ട് മുന്നിലുള്ള മുഴുവൻ പല്ലും വളരെ വെക്തമായി കാട്ടി