Chapter Title : ജീവിതം സാക്ഷി 3

ചന്തുചേട്ടൻ ഒഴിച്ചുവെച്ച ഗ്ലാസ്സിൽനിന്നു മെല്ലെ മെല്ലെ സിപ് ചെയ്തു കുടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു

"ഒന്നുപോട, ശേ വെള്ളമടിച്ചട്ടും പൊങ്ങിവന്ന  അണ്ടി താഴുന്നില്ല, നീയാ ഫോണിങ്ങെടുത്തെ." രതീഷേട്ടൻ ചന്തു ചേട്ടന്റെ അടുത്തിരുന്ന ഫോൺ നോക്കി പറഞ്ഞു

" നീയിപ്പോ ആരെ വിളിക്കാനാ.?" ചന്തു ചേട്ടൻ ഒരു ചോദ്യ ഭാവം എറിഞ്ഞോണ്ട് ഫോൺ എടുത്തു രതീഷേട്ടന് കൈമാറി

" അതൊക്കെ ഉണ്ട്, ഇന്നെനിക്കു ആരേലും അടിച്ചില്ലേൽ പറ്റില്ല, അണ്ടി അത്രയ്ക്കങ്ങു മൂത്തേക്കാണ്.." അയാൾ ഫോണെടുത്തു ഏതോ ഒരു നമ്പറിൽ കുത്തി വിളിച്ചു

" ആ ഹലോ വത്സലച്ചേച്ചി, ഇത് ഞാനാ രതീഷ്, ഇപ്പൊ അവിടാരുമില്ലേൽ ഞാനങ്ങട്‌ വരട്ടെ, കുണ്ണക്കുട്ടൻ ചേച്ചിയെ കാണാണ്ട് കണ്ണീരൊലിപ്പിക്കാണ്.." രതീഷേട്ടൻ ഫോണിൽ പറഞ്ഞു

ഞാൻ പിന്നെയും ഞെട്ടി, വത്സല ചിറ്റയോ.? അമ്പടി കള്ളി അവരീ നാറിയുടെ സെറ്റപ്പാണോ.? ഞാൻ സുനിലിനെ നോക്കി, അവൻ എല്ലാം കേട്ട് കണ്ണും മിഴിച്ചു നിൽപ്പാണ് , ഇപ്പോളവനോട് എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാനോ പറയാനോ ഉള്ള അവസരമല്ല എന്ന് എനിയ്ക്കു തോന്നി

" ആ എന്ന ഞാൻ ഇപ്പൊത്തന്നെ അങ്ങട് വരം ഒരു പത്തുമിനിറ്റ്.." രതീഷേട്ടൻ അങ്ങേ  തലയ്ക്കൽ ഉറപ്പുകൊടുത്തു ഫോൺ കട്ടാക്കി

" ആ എടാ ചന്തു, ഞാൻ പോയി എന്ന ആ വത്സല ചേച്ചിയോട് ഒന്നുരണ്ടു വർത്താനം പറഞ്ഞിട്ട് വരാം.." അയാൾ ഗ്ലാസ്സിൽ  ബാക്കിയുണ്ടായ മദ്യം കൂടെ പെട്ടെന്ന് വലിച്ചു  കേറ്റി, മെല്ലെ തന്റെ മുണ്ടും ശെരിയാക്കി എണീറ്റു

"ആ മൈര് നിന്റെ തലയിൽ വരച്ചത് എന്റെ കോണാത്തിലെങ്കിലും വരച്ചിരുന്നേൽ.. പോയി പോളിയെടാ നാറി, ഞാനീ മദ്യവും കുടിച്ചു ഇവിടെ ഇരുന്നോളാം .." ചന്തുചേട്ടൻ ആ മദ്യക്കുപ്പി തന്റെ അടുക്കലേക്കു നീക്കി വെച്ചു

" ആ എന്ന പിന്നെ കാണാം.." രതീഷേട്ടൻ എണീറ്റ് നേരെ നിന്നു

ഞാനും സുനിലും വേഗം തന്നെ, കുനിഞ്ഞു അവര് കാണാതെ കോണിപ്പടിയിറങ്ങി, നേരെ ഫ്രന്റിലുള്ള കാർപോർച്ചിൽ വന്നു സുനിലിന്റെ സൈക്കിളും പിടിച്ചിരുന്നു, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രതീഷേട്ടൻ ഇറങ്ങി വന്നു, ഇത്രയൊക്കെ അടിച്ചട്ടും അയാൾക്ക്‌ ഒരു കുലുക്കവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല., അയാളുടെ കപ്പാസിറ്റി എന്ന അത്ബുധപെടുത്തി, അല്ലേലും ഈ പോത്തുകൾക്കു